Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۳۸ - قصهٔ یاری خواستن حلیمه از بتان چون عقیب فطام مصطفی را علیه‌السلام گم کرد و لرزیدن و سجدهٔ بتان و گواهی دادن ایشان بر عظمت کار  مصطفی صلی‌الله علیه و سلم
(d4-sh38, daftar 4, 21 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:913
    قصهٔ راز حلیمه گویمت
    تا زداید داستان او غمت

  M4:914
    مصطفی را چون ز شیر او باز کرد
    بر کفش برداشت چون ریحان و ورد

  M4:915
    می‌گریزانیدش از هر نیک و بد
    تا سپارد آن شهنشه را به جد

  M4:916
    چون همی آورد امانت را ز بیم
    شد به کعبه و آمد او اندر حطیم

  M4:917
    از هوا بشنید بانگی کای حطیم
    تافت بر تو آفتابی بس عظیم

  M4:918
    ای حطیم امروز آید بر تو زود
    صد هزاران نور از خورشید جود

  M4:919
    ای حطیم امروز آرد در تو رخت
    محتشم شاهی که پیک اوست بخت

  M4:920
    ای حطیم امروز بی‌شک از نوی
    منزل جانهای بالایی شوی

  M4:921
    جان پاکان طلب طلب و جوق جوق
    آیدت از هر نواحی مست شوق

  M4:922
    گشت حیران آن حلیمه زان صدا
    نه کسی در پیش نه سوی قفا

  M4:923
    شش جهت خالی ز صورت وین ندا
    شد پیاپی آن ندا را جان فدا

  M4:924
    مصطفی را بر زمین بنهاد او
    تا کند آن بانگ خوش را جست و جو

  M4:925
    چشم می‌انداخت آن دم سو به سو
    که کجا است این شه اسرارگو

  M4:926
    کین چنین بانگ بلند از چپ و راست
    می‌رسد یا رب رساننده کجاست

  M4:927
    چون ندید او خیره و نومید شد
    جسم لرزان هم‌چو شاخ بید شد

  M4:928
    باز آمد سوی آن طفل رشید
    مصطفی را بر مکان خود ندید

  M4:929
    حیرت اندر حیرت آمد بر دلش
    گشت بس تاریک از غم منزلش

  M4:930
    سوی منزلها دوید و بانگ داشت
    که کی بر دردانه‌ام غارت گماشت

  M4:931
    مکیان گفتند ما را علم نیست
    ما ندانستیم که آنجا کودکیست

  M4:932
    ریخت چندان اشک و کرد او بس فغان
    که ازو گریان شدند آن دیگران

  M4:933
    سینه کوبان آن چنان بگریست خوش
    که اختران گریان شدند از گریه‌اش

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai