Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۴۰ - خبر یافتن جد مصطفی عبدالمطلب  از گم کردن حلیمه محمد  را علیه‌السلام و طالب شدن او گرد شهر و نالیدن او بر در کعبه و از حق درخواستن و یافتن او محمد را علیه‌السلام
(d4-sh40, daftar 4, 50 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:981
    چون خبر یابید جد مصطفی
    از حلیمه وز فغانش بر ملا

  M4:982
    وز چنان بانگ بلند و نعره‌ها
    که بمیلی می‌رسید از وی صدا

  M4:983
    زود عبدالمطلب دانست چیست
    دست بر سینه همی‌زد می‌گریست

  M4:984
    آمد از غم بر در کعبه بسوز
    کای خبیر از سر شب وز راز روز

  M4:985
    خویشتن را من نمی‌بینم فنی
    تا بود هم‌راز تو هم‌چون منی

  M4:986
    خویشتن را من نمی‌بینم هنر
    تا شوم مقبول این مسعود در

  M4:987
    یا سر و سجدهٔ مرا قدری بود
    یا باشکم دولتی خندان شود

  M4:988
    لیک در سیمای آن در یتیم
    دیده‌ام آثار لطفت ای کریم

  M4:989
    که نمی‌ماند به ما گرچه ز ماست
    ما همه مسیم و احمد کیمیاست

  M4:990
    آن عجایبها که من دیدم برو
    من ندیدم بر ولی و بر عدو

  M4:991
    آنک فضل تو درین طفلیش داد
    کس نشان ندهد به صد ساله جهاد

  M4:992
    چون یقین دیدم عنایتهای تو
    بر وی او دریست از دریای تو

  M4:993
    من هم او را می شفیع آرم به تو
    حال او ای حال‌دان با من بگو

  M4:994
    از درون کعبه آمد بانگ زود
    که هم‌اکنون رخ به تو خواهد نمود

  M4:995
    با دو صد اقبال او محظوظ ماست
    با دو صد طلب ملک محفوظ ماست

  M4:996
    ظاهرش را شهرهٔ گیهان کنیم
    باطنش را از همه پنهان کنیم

  M4:997
    زر کان بود آب و گل ما زرگریم
    که گهش خلخال و گه خاتم بریم

  M4:998
    گه حمایلهای شمشیرش کنیم
    گاه بند گردن شیرش کنیم

  M4:999
    گه ترنج تخت بر سازیم ازو
    گاه تاج فرقهای ملک‌جو

  M4:1000
    عشقها داریم با این خاک ما
    زانک افتادست در قعدهٔ رضا

  M4:1001
    گه چنین شاهی ازو پیدا کنیم
    گه هم او را پیش شه شیدا کنیم

  M4:1002
    صد هزاران عاشق و معشوق ازو
    در فغان و در نفیر و جست و جو

  M4:1003
    کار ما اینست بر کوری آن
    که به کار ما ندارد میل جان

  M4:1004
    این فضیلت خاک را زان رو دهیم
    که نواله پیش بی‌برگان نهیم

  M4:1005
    زانک دارد خاک شکل اغبری
    وز درون دارد صفات انوری

  M4:1006
    ظاهرش با باطنش گشته به جنگ
    باطنش چون گوهر و ظاهر چو سنگ

  M4:1007
    ظاهرش گوید که ما اینیم و بس
    باطنش گوید نکو بین پیش و پس

  M4:1008
    ظاهرش منکر که باطن هیچ نیست
    باطنش گوید که بنماییم بیست

  M4:1009
    ظاهرش با باطنش در چالش‌اند
    لاجرم زین صبر نصرت می‌کشند

  M4:1010
    زین ترش‌رو خاک صورتها کنیم
    خندهٔ پنهانش را پیدا کنیم

  M4:1011
    زانک ظاهر خاک اندوه و بکاست
    در درونش صد هزاران خنده‌هاست

  M4:1012
    کاشف السریم و کار ما همین
    کین نهانها را بر آریم از کمین

  M4:1013
    گرچه دزد از منکری تن می‌زند
    شحنه آن از عصر پیدا می‌کند

  M4:1014
    فضلها دزدیده‌اند این خاکها
    تا مقر آریمشان از ابتلا

  M4:1015
    بس عجب فرزند کو را بوده است
    لیک احمد بر همه افزوده است

  M4:1016
    شد زمین و آسمان خندان و شاد
    کین چنین شاهی ز ما دو جفت زاد

  M4:1017
    می‌شکافد آسمان از شادیش
    خاک چون سوسن شده ز آزادیش

  M4:1018
    ظاهرت با باطنت ای خاک خوش
    چونک در جنگ‌اند و اندر کش‌مکش

  M4:1019
    هر که با خود بهر حق باشد به جنگ
    تا شود معنیش خصم بو و رنگ

  M4:1020
    ظلمتش با نور او شد در قتال
    آفتاب جانش را نبود زوال

  M4:1021
    هر که کوشد بهر ما در امتحان
    پشت زیر پایش آرد آسمان

  M4:1022
    ظاهرت از تیرگی افغان کنان
    باطن تو گلستان در گلستان

  M4:1023
    قاصد او چون صوفیان روترش
    تا نیامیزند با هر نورکش

  M4:1024
    عارفان روترش چون خارپشت
    عیش پنهان کرده در خار درشت

  M4:1025
    باغ پنهان گرد باغ آن خار فاش
    کای عدوی دزد زین در دور باش

  M4:1026
    خارپشتا خار حارس کرده‌ای
    سر چو صوفی در گریبان برده‌ای

  M4:1027
    تا کسی دوچار دانگ عیش تو
    کم شود زین گلرخان خارخو

  M4:1028
    طفل تو گرچه که کودک‌خو بدست
    هر دو عالم خود طفیل او بدست

  M4:1029
    ما جهانی را بدو زنده کنیم
    چرخ را در خدمتش بنده کنیم

  M4:1030
    گفت عبدالمطلب کین دم کجاست
    ای علیم السر نشان ده راه راست

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai