Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۵۱ - قصهٔ صوفی کی در میان گلستان سر به زانو مراقب بود یارانش گفتند سر برآور تفرج کن بر گلستان و ریاحین و مرغان و آثار رحمةالله تعالی
(d4-sh51, daftar 4, 15 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:1356
    صوفیی در باغ از بهر گشاد
    صوفیانه روی بر زانو نهاد

  M4:1357
    پس فرو رفت او به خود اندر نغول
    شد ملول از صورت خوابش فضول

  M4:1358
    که چه خسپی آخر اندر رز نگر
    این درختان بین و آثار و خضر

  M4:1359
    امر حق بشنو که گفته‌ست انظروا
    سوی این آثار رحمت آر رو

  M4:1360
    گفت آثارش دلست ای بوالهوس
    آن برون آثار آثارست و بس

  M4:1361
    باغها و سبزه‌ها در عین جان
    بر برون عکسش چو در آب روان

  M4:1362
    آن خیال باغ باشد اندر آب
    که کند از لطف آب آن اضطراب

  M4:1363
    باغها و میوه‌ها اندر دلست
    عکس لطف آن برین آب و گلست

  M4:1364
    گر نبودی عکس آن سرو سرور
    پس نخواندی ایزدش دار الغرور

  M4:1365
    این غرور آنست یعنی این خیال
    هست از عکس دل و جان رجال

  M4:1366
    جمله مغروران برین عکس آمده
    بر گمانی کین بود جنت‌کده

  M4:1367
    می‌گریزند از اصول باغها
    بر خیالی می‌کنند آن لاغها

  M4:1368
    چونک خواب غفلت آیدشان به سر
    راست بینند و چه سودست آن نظر

  M4:1369
    بس به گورستان غریو افتاد و آه
    تا قیامت زین غلط وا حسرتاه

  M4:1370
    ای خنک آن را که پیش از مرگ مرد
    یعنی او از اصل این رز بوی برد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai