Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۵۴ - تفسیر یا ایها المزمل
(d4-sh54, daftar 4, 37 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:1450
    خواند مزمل نبی را زین سبب
    که برون آ از گلیم ای بوالهرب

  M4:1451
    سر مکش اندر گلیم و رو مپوش
    که جهان جسمی‌ست سرگردان‌، تو هوش

  M4:1452
    هین مشو پنهان ز ننگ مدعی
    که تو داری شمع وحی شعشعی

  M4:1453
    هین قم اللیل که شمعی ای همام
    شمع اندر شب بود اندر قیام

  M4:1454
    بی‌فروغت روز روشن هم شب‌ست
    بی‌پناهت شیر اسیر‌ِ ارنب‌ست

  M4:1455
    باش کشتیبان درین بحر صفا
    که تو نوح ثانی‌یی ای مصطفی

  M4:1456
    ره‌شناسی می‌بباید با لُباب
    هر رهی را خاصه اندر راه آب

  M4:1457
    خیز بنگر کاروان‌ِ ره‌زده
    هر طرف غولی‌ست کشتیبان شده

  M4:1458
    خضر وقتی‌، غوث هر کشتی توی
    هم‌چو روح‌الله مکن تنها روی

  M4:1459
    پیش این جمعی چو شمع آسمان
    انقطاع و خلوت آری را بمان

  M4:1460
    وقت خلوت نیست اندر جمع آی
    ای هدی چون کوه قاف و تو همای

  M4:1461
    بدر بر صدر فلک شد شب روان
    سیر را نگذارد از بانگ سگان

  M4:1462
    طاعنان هم‌چون سگان بر بدر تو
    بانگ می‌دارند سوی صدر تو

  M4:1463
    این سگان کرند از امر انصتوا
    از سفَه وع‌وع‌کنان بر بدر تو

  M4:1464
    هین بمگذار ای شفا رنجور را
    تو ز خشم کر عصای کور را

  M4:1465
    نه تو گفتی قاید اعمی به راه‌؟
    صد ثواب و اجر یابد از اله‌؟

  M4:1466
    هر که او چل گام کوری را کشد‌؟
    گشت آمرزیده و یابد رَشَد‌؟

  M4:1467
    پس بکش تو زین جهان بی‌قرار
    جوق کوران را قطار اندر قطار

  M4:1468
    کار هادی این بوَد تو هادی‌یی
    ماتم آخر زمان را شادی‌یی

  M4:1469
    هین روان کن ای امام المتقین
    این خیال‌اندیشگان را تا یقین

  M4:1470
    هر که در مکر تو دارد دل گرو
    گردنش را من زنم‌، تو شاد رو

  M4:1471
    بر سر کوریش کوری‌ها نهم
    او شکر پندارد و زهرش دهم

  M4:1472
    عقل‌ها از نور من افروختند
    مکرها از مکر من آموختند

  M4:1473
    چیست خود آلاجق آن ترکمان‌؟!
    پیش پای نره پیلان جهان‌؟

  M4:1474
    آن چراغ او به پیش صرصرم
    خود چه باشد ای مهین پیغامبرم‌؟

  M4:1475
    خیز در دم تو به صور سهمناک
    تا هزاران مرده بر روید ز خاک

  M4:1476
    چون تو اسرافیل وقتی راست خیز
    رستخیزی ساز پیش از رستخیز

  M4:1477
    هر که گوید ‌«کو قیامت؟‌»‌ ای صنم
    خویش بنما که قیامت نک منم

  M4:1478
    در نگر ای سایل محنت‌زده
    زین قیامت صد جهان افزون شده

  M4:1479
    ور نباشد اهل این ذکر و قنوت
    پس جواب الاحمق ای سلطان سکوت

  M4:1480
    ز آسمان‌ِ حق سکوت آید جواب
    چون بود جانا دعا نامستجاب

  M4:1481
    ای دریغا وقت خرمن‌گاه شد
    لیک روز از بخت ما بیگاه شد

  M4:1482
    وقت تنگ‌ست و فراخی این کلام
    تنگ می‌آید بر او عمر دوام

  M4:1483
    نیزه‌بازی اندرین کوه‌های تنگ
    نیزه‌بازان را همی‌آرد به تنگ

  M4:1484
    وقت تنگ و خاطر و فهم عوام
    تنگ‌تر صد ره ز وقت است ای غلام

  M4:1485
    چون جواب احمق آمد خامشی
    این درازی در سخن چون می‌کشی

  M4:1486
    از کمال رحمت و موج کرم
    می‌دهد هر شوره را باران و نم

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai