Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۶ - قصهٔ آن صوفی کی زن خود را بیگانه‌ای بگرفت
(d4-sh6, daftar 4, 28 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:156
    صوفیی آمد به سوی خانه روز
    خانه یک در بود و زن با کفش‌دوز

  M4:157
    جفت گشته با رهی خویش زن
    اندر آن یک حجره از وسواس تن

  M4:158
    چون بزد صوفی به جد در چاشتگاه
    هر دو درماندند نه حیلت نه راه

  M4:159
    هیچ معهودش نبد کو آن زمان
    سوی خانه باز گردد از دکان

  M4:160
    قاصدا آن روز بی‌وقت آن مروع
    از خیالی کرد تا خانه رجوع

  M4:161
    اعتماد زن بر آن کو هیچ بار
    این زمان فا خانه نامد او ز کار

  M4:162
    آن قیاسش راست نامد از قضا
    گرچه ستارست هم بدهد سزا

  M4:163
    چونک بد کردی بترس آمن مباش
    زانک تخمست و برویاند خداش

  M4:164
    چند گاهی او بپوشاند که تا
    آیدت زان بد پشیمان و حیا

  M4:165
    عهد عمر آن امیر مؤمنان
    داد دزدی را به جلاد و عوان

  M4:166
    بانگ زد آن دزد کای میر دیار
    اولین بارست جرمم زینهار

  M4:167
    گفت عمر حاش لله که خدا
    بار اول قهر بارد در جزا

  M4:168
    بارها پوشد پی اظهار فضل
    باز گیرد از پی اظهار عدل

  M4:169
    تا که این هر دو صفت ظاهر شود
    آن مبشر گردد این منذر شود

  M4:170
    بارها زن نیز این بد کرده بود
    سهل بگذشت آن و سهلش می‌نمود

  M4:171
    آن نمی‌دانست عقل پای‌سست
    که سبو دایم ز جو ناید درست

  M4:172
    آنچنانش تنگ آورد آن قضا
    که منافق را کند مرگ فجا

  M4:173
    نه طریق و نه رفیق و نه امان
    دست کرده آن فرشته سوی جان

  M4:174
    آنچنان کین زن در آن حجره جفا
    خشک شد او و حریفش ز ابتلا

  M4:175
    گفت صوفی با دل خود کای دو گبر
    از شما کینه کشم لیکن به صبر

  M4:176
    لیک نادانسته آرم این نفس
    تا که هر گوشی ننوشد این جرس

  M4:177
    از شما پنهان کشد کینه محق
    اندک اندک هم‌چو بیماری دق

  M4:178
    مرد دق باشد چو یخ هر لحظه کم
    لیک پندارد بهر دم بهترم

  M4:179
    هم‌چو کفتاری که می‌گیرندش و او
    غرهٔ آن گفت کین کفتار کو

  M4:180
    هیچ پنهان‌خانه آن زن را نبود
    سمج و دهلیز و ره بالا نبود

  M4:181
    نه تنوری که در آن پنهان شود
    نه جوالی که حجاب آن شود

  M4:182
    هم‌چو عرصهٔ پهن روز رستخیز
    نه گو و نه پشته نه جای گریز

  M4:183
    گفت یزدان وصف این جای حرج
    بهر محشر لا تری فیها عوج

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai