Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۶ - قصهٔ آن مرغ گرفته کی وصیت کرد کی بر گذشته پشیمانی مخور تدارک وقت اندیش و روزگار مبر در پشیمانی
(d4-sh86, daftar 4, 21 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:2242
    آن یکی مرغی گرفت از مکر و دام
    مرغ او را گفت ای خواجهٔ همام

  M4:2243
    تو بسی گاوان و میشان خورده‌ای
    تو بسی اشتر به قربان کرده‌ای

  M4:2244
    تو نگشتی سیر زانها در زمن
    هم نگردی سیر از اجزای من

  M4:2245
    هل مرا تا که سه پندت بر دهم
    تا بدانی زیرکم یا ابلهم

  M4:2246
    اول آن پند هم در دست تو
    ثانیش بر بام کهگل بست تو

  M4:2247
    وآن سوم پندت دهم من بر درخت
    که ازین سه پند گردی نیکبخت

  M4:2248
    آنچ بر دستست اینست آن سخن
    که محالی را ز کس باور مکن

  M4:2249
    بر کفش چون گفت اول پند زفت
    گشت آزاد و بر آن دیوار رفت

  M4:2250
    گفت دیگر بر گذشته غم مخور
    چون ز تو بگذشت زان حسرت مبر

  M4:2251
    بعد از آن گفتش که در جسمم کتیم
    ده درمسنگست یک در یتیم

  M4:2252
    دولت تو بخت فرزندان تو
    بود آن گوهر به حق جان تو

  M4:2253
    فوت کردی در که روزی‌ات نبود
    که نباشد مثل آن در در وجود

  M4:2254
    آنچنان که وقت زادن حامله
    ناله دارد خواجه شد در غلغله

  M4:2255
    مرغ گفتش نی نصیحت کردمت
    که مبادا بر گذشتهٔ دی غمت

  M4:2256
    چون گذشت و رفت غم چون می‌خوری
    یا نکردی فهم پندم یا کری

  M4:2257
    وان دوم پندت بگفتم کز ضلال
    هیچ تو باور مکن قول محال

  M4:2258
    من نیم خود سه درمسنگ ای اسد
    ده درمسنگ اندرونم چون بود

  M4:2259
    خواجه باز آمد به خود گفتا که هین
    باز گو آن پند خوب سیومین

  M4:2260
    گفت آری خوش عمل کردی بدان
    تا بگویم پند ثالث رایگان

  M4:2261
    پند گفتن با جهول خوابناک
    تخم افکندن بود در شوره خاک

  M4:2262
    چاک حمق و جهل نپذیرد رفو
    تخم حکمت کم دهش ای پندگو

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai