Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۹۸ - تفسیر کُنْتُ کَنْزاً مَخْفیّاً فَأَحْبَبْتُ اَنْ اُعْرَفَ
(d4-sh98, daftar 4, 22 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M4:2537
    خانه بر کن کز عقیق این یمن
    صد هزاران خانه شاید ساختن

  M4:2538
    گنج زیر خانه است و چاره نیست
    از خرابی خانه مندیش و مه‌ایست

  M4:2539
    که هزاران خانه از یک نقد گنج
    تان عمارت کرد بی‌تکلیف و رنج

  M4:2540
    عاقبت این خانه خود ویران شود
    گنج از زیرش یقین عریان شود

  M4:2541
    لیک آن تو نباشد زانک روح
    مزد ویران کردنستش آن فتوح

  M4:2542
    چون نکرد آن کار مزدش هست لا
    لیس للانسان الا ما سعی

  M4:2543
    دست خایی بعد از آن تو کای دریغ
    این چنین ماهی بد اندر زیر میغ

  M4:2544
    من نکردم آنچ گفتند از بهی
    گنج رفت و خانه و دستم تهی

  M4:2545
    خانهٔ اجرت گرفتی و کری
    نیست ملک تو به بیعی یا شری

  M4:2546
    این کری را مدت او تا اجل
    تا درین مدت کنی در وی عمل

  M4:2547
    پاره‌دوزی می‌کنی اندر دکان
    زیر این دکان تو مدفون دو کان

  M4:2548
    هست این دکان کرایی زود باش
    تیشه بستان و تکش را می‌تراش

  M4:2549
    تا که تیشه ناگهان بر کان نهی
    از دکان و پاره‌دوزی وا رهی

  M4:2550
    پاره‌دوزی چیست خورد آب و نان
    می‌زنی این پاره بر دلق گران

  M4:2551
    هر زمان می‌درد این دلق تنت
    پاره بر وی می‌زنی زین خوردنت

  M4:2552
    ای ز نسل پادشاه کامیار
    با خود آ زین پاره‌دوزی ننگ دار

  M4:2553
    پاره‌ای بر کن ازین قعر دکان
    تا برآرد سر به پیش تو دو کان

  M4:2554
    پیش از آن کین مهلت خانهٔ کری
    آخر آید تو نخورده زو بری

  M4:2555
    پس ترا بیرون کند صاحب دکان
    وین دکان را بر کند از روی کان

  M4:2556
    تو ز حسرت گاه بر سر می‌زنی
    گاه ریش خام خود بر می‌کنی

  M4:2557
    کای دریغا آن من بود این دکان
    کور بودم بر نخوردم زین مکان

  M4:2558
    ای دریغا بود ما را برد باد
    تا ابد یا حسرتا شد للعباد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai