Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۳ - بیان آنک نور که غذای جانست غذای جسم اولیا می‌شود تا او هم یار می‌شود روح را کی اسلم شیطانی علی یدی
(d5-sh13, daftar 5, 14 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:287
    گرچه آن مطعوم جانست و نظر
    جسم را هم زان نصیبست ای پسر

  M5:288
    گر نگشتی دیو جسم آن را اکول
    اسلم الشیطان نفرمودی رسول

  M5:289
    دیو زان لوتی که مرده حی شود
    تا نیاشامد مسلمان کی شود

  M5:290
    دیو بر دنیاست عاشق کور و کر
    عشق را عشقی دگر برد مگر

  M5:291
    از نهان‌خانهٔ یقین چون می‌چشد
    اندک‌اندک رخت عشق آنجا کشد

  M5:292
    یا حریص االبطن عرج هکذا
    انما المنهاج تبدیل الغذا

  M5:293
    یا مریض القلب عرج للعلاج
    جملة التدبیر تبدیل المزاج

  M5:294
    ایها المحبوس فی رهن الطعام
    سوف تنجو ان تحملت الفطام

  M5:295
    ان فی‌الجوع طعام وافر
    افتقدها وارتج یا نافر

  M5:296
    اغتذ بالنور کن مثل البصر
    وافق الاملاک یا خیر البشر

  M5:297
    چون ملک تسبیح حق را کن غذا
    تا رهی هم‌چون ملایک از اذا

  M5:298
    جبرئیل ار سوی جیفه کم تند
    او به قوت کی ز کرکس کم زند

  M5:299
    حبذا خوانی نهاده در جهان
    لیک از چشم خسیسان بس نهان

  M5:300
    گر جهان باغی پر از نعمت شود
    قسم موش و مار هم خاکی بود

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai