Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۳۸ - پرسیدن پادشاه قاصدا ایاز را کی چندین غم و شادی با چارق و پوستین کی جمادست می‌گویی تا ایاز را در سخن آورد
(d5-sh138, daftar 5, 35 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:3245
    ای ایاز این مهرها بر چارقی
    چیست آخر هم‌چو بر بت عاشقی

  M5:3246
    هم‌چو مجنون از رخ لیلی خویش
    کرده‌ای تو چارقی را دین و کیش

  M5:3247
    با دو کهنه مهر جان آمیخته
    هر دو را در حجره‌ای آویخته

  M5:3248
    چند گویی با دو کهنه نو سخن
    در جمادی می‌دمی سر کهن

  M5:3249
    چون عرب با ربع و اطلال ای ایاز
    می‌کشی از عشق گفت خود دراز

  M5:3250
    چارقت ربع کدامین آصفست
    پوستین گویی که کرتهٔ یوسفست

  M5:3251
    هم‌چو ترسا که شمارد با کشش
    جرم یکساله زنا و غل و غش

  M5:3252
    تا بیامرزد کشش زو آن گناه
    عفو او را عفو داند از اله

  M5:3253
    نیست آگه آن کشش از جرم و داد
    لیک بس جادوست عشق و اعتقاد

  M5:3254
    دوستی و وهم صد یوسف تند
    اسحر از هاروت و ماروتست خود

  M5:3255
    صورتی پیدا کند بر یاد او
    جذب صورت آردت در گفت و گو

  M5:3256
    راز گویی پیش صورت صد هزار
    آن چنان که یار گوید پیش یار

  M5:3257
    نه بدانجا صورتی نه هیکلی
    زاده از وی صد الست و صد بلی

  M5:3258
    آن چنان که مادری دل‌برده‌ای
    پیش گور بچهٔ نومرده‌ای

  M5:3259
    رازها گوید به جد و اجتهاد
    می‌نماید زنده او را آن جماد

  M5:3260
    حی و قایم داند او آن خاک را
    چشم و گوشی داند او خاشاک را

  M5:3261
    پیش او هر ذرهٔ آن خاک گور
    گوش دارد هوش دارد وقت شور

  M5:3262
    مستمع داند به جد آن خاک را
    خوش نگر این عشق ساحرناک را

  M5:3263
    آنچنان بر خاک گور تازه او
    دم‌بدم خوش می‌نهد با اشک رو

  M5:3264
    که بوقت زندگی هرگز چنان
    روی ننهادست بر پور چو جان

  M5:3265
    از عزا چون چند روزی بگذرد
    آتش آن عشق او ساکن شود

  M5:3266
    عشق بر مرده نباشد پایدار
    عشق را بر حی جان‌افزای دار

  M5:3267
    بعد از آن زان گور خود خواب آیدش
    از جمادی هم جمادی زایدش

  M5:3268
    زانک عشق افسون خود بربود و رفت
    ماند خاکستر چو آتش رفت تفت

  M5:3269
    آنچ بیند آن جوان در آینه
    پیر اندر خشت می‌بیند همه

  M5:3270
    پیر عشق تست نه ریش سپید
    دستگیر صد هزاران ناامید

  M5:3271
    عشق صورتها بسازد در فراق
    نامصور سر کند وقت تلاق

  M5:3272
    که منم آن اصل اصل هوش و مست
    بر صور آن حسن عکس ما بدست

  M5:3273
    پرده‌ها را این زمان برداشتم
    حسن را بی‌واسطه بفراشتم

  M5:3274
    زانک بس با عکس من در بافتی
    قوت تجرید ذاتم یافتی

  M5:3275
    چون ازین سو جذبهٔ من شد روان
    او کشش را می‌نبیند در میان

  M5:3276
    مغفرت می‌خواهد از جرم و خطا
    از پس آن پرده از لطف خدا

  M5:3277
    چون ز سنگی چشمه‌ای جاری شود
    سنگ اندر چشمه متواری شود

  M5:3278
    کس نخواهد بعد از آن او را حجر
    زانک جاری شد از آن سنگ آن گهر

  M5:3279
    کاسه‌ها دان این صور را واندرو
    آنچ حق ریزد بدان گیرد علو

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai