Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۴۹ - قصد انداختن مصطفی علیه‌السلام خود را از کوه حری از وحشت دیر نمودن جبرئیل علیه‌السلام خود را به وی و پیدا شدن  جبرئیل به وی کی مینداز کی ترا دولتها در پیش است
(d5-sh149, daftar 5, 18 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:3529
    مصطفی را هجر چون بفراختی
    خویش را از کوه می‌انداختی

  M5:3530
    تا بگفتی جبرئیلش هین مکن
    که ترا بس دولتست از امر کن

  M5:3531
    مصطفی ساکن شدی ز انداختن
    باز هجران آوریدی تاختن

  M5:3532
    باز خود را سرنگون از کوه او
    می‌فکندی از غم و اندوه او

  M5:3533
    باز خود پیدا شدی آن جبرئیل
    که مکن این ای تو شاه بی‌بدیل

  M5:3534
    هم‌چنین می‌بود تا کشف حجاب
    تا بیابید آن گهر را او ز جیب

  M5:3535
    بهر هر محنت چو خود را می‌کشند
    اصل محنتهاست این چونش کشند

  M5:3536
    از فدایی مردمان را حیرتیست
    هر یکی از ما فدای سیرتیست

  M5:3537
    ای خنک آنک فدا کردست تن
    بهر آن کارزد فدای آن شدن

  M5:3538
    هر یکی چونک فدایی فنیست
    کاندر آن ره صرف عمر و کشتنیست

  M5:3539
    کشتنی اندر غروبی یا شروق
    که نه شایق ماند آنگه نه مشوق

  M5:3540
    باری این مقبل فدای این فنست
    کاندرو صد زندگی در کشتنست

  M5:3541
    عاشق و معشوق و عشقش بر دوام
    در دو عالم بهرمند و نیک‌نام

  M5:3542
    یا کرامی ارحموا اهل الهوی
    شانهم ورد التوی بعد التوی

  M5:3543
    عفو کن ای میر بر سختی او
    در نگر در درد و بدبختی او

  M5:3544
    تا ز جرمت هم خدا عفوی کند
    زلتت را مغفرت در آکند

  M5:3545
    تو ز غفلت بس سبو بشکسته‌ای
    در امید عفو دل در بسته‌ای

  M5:3546
    عفو کن تا عفو یابی در جزا
    می‌شکافد مو قدر اندر سزا

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai