Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۶۲ - حکایت عیاضی رحمه‌الله کی هفتاد غزو کرده بود سینه برهنه بر امید شهید شدن چون از آن نومید شد از جهاد اصغر رو به جهاد اکبر آورد و خلوت گزید ناگهان طبل غازیان شنید نفس از اندرون زنجیر می‌درانید سوی غزا و متهم داشتن او نفس خود را درین رغبت
(d5-sh162, daftar 5, 35 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:3774
    گفت عیاضی نود بار آمدم
    تن برهنه بوک زخمی آیدم

  M5:3775
    تن برهنه می‌شدم در پیش تیر
    تا یکی تیری خورم من جای‌گیر

  M5:3776
    تیر خوردن بر گلو یا مقتلی
    در نیابد جز شهیدی مقبلی

  M5:3777
    بر تنم یک جایگه بی‌زخم نیست
    این تنم از تیر چون پرویزنیست

  M5:3778
    لیک بر مقتل نیامد تیرها
    کار بخت است این نه جلدی و دها

  M5:3779
    چون شهیدی روزی جانم نبود
    رفتم اندر خلوت و در چله زود

  M5:3780
    در جهاد اکبر افکندم بدن
    در ریاضت کردن و لاغر شدن

  M5:3781
    بانگ طبل غازیان آمد به گوش
    که خرامیدند جیش غزوکوش

  M5:3782
    نفس از باطن مرا آواز داد
    که به گوش حس شنیدم بامداد

  M5:3783
    خیز هنگام غزا آمد برو
    خویش را در غزو کردن کن گرو

  M5:3784
    گفتم ای نفس خبیث بی‌وفا
    از کجا میل غزا تو از کجا

  M5:3785
    راست گوی ای نفس کین حیلت‌گریست
    ورنه نفس شهوت از طاعت بریست

  M5:3786
    گر نگویی راست حمله آرمت
    در ریاضت سخت‌تر افشارمت

  M5:3787
    نفس بانگ آورد آن دم از درون
    با فصاحت بی‌دهان اندر فسون

  M5:3788
    که مرا هر روز اینجا می‌کشی
    جان من چون جان گبران می‌کشی

  M5:3789
    هیچ کس را نیست از حالم خبر
    که مرا تو می‌کشی بی‌خواب و خور

  M5:3790
    در غزا بجهم به یک زخم از بدن
    خلق بیند مردی و ایثار من

  M5:3791
    گفتم ای نفسک منافق زیستی
    هم منافق می‌مری تو چیستی

  M5:3792
    در دو عالم تو مرایی بوده‌ای
    در دو عالم تو چنین بیهوده‌ای

  M5:3793
    نذر کردم که ز خلوت هیچ من
    سر برون نارم چو زنده‌ست این بدن

  M5:3794
    زانک در خلوت هر آنچ تن کند
    نه از برای روی مرد و زن کند

  M5:3795
    جنبش و آرامش اندر خلوتش
    جز برای حق نباشد نیتش

  M5:3796
    این جهاد اکبرست آن اصغرست
    هر دو کار رستمست و حیدرست

  M5:3797
    کار آن کس نیست کو را عقل و هوش
    پرد از تن چون بجنبد دنب موش

  M5:3798
    آن چنان کس را بباید چون زنان
    دور بودن از مصاف و از سنان

  M5:3799
    صوفیی آن صوفیی این اینت حیف
    آن ز سوزن کشته این را طعمه سیف

  M5:3800
    نقش صوفی باشد او را نیست جان
    صوفیان بدنام هم زین صوفیان

  M5:3801
    بر در و دیوار جسم گل‌سرشت
    حق ز غیرت نقش صد صوفی نبشت

  M5:3802
    تا ز سحر آن نقشها جنبان شود
    تا عصای موسوی پنهان شود

  M5:3803
    نقشها را میخورد صدق عصا
    چشم فرعونیست پر گرد و حصا

  M5:3804
    صوفی دیگر میان صف حرب
    اندر آمد بیست بار از بهر ضرب

  M5:3805
    با مسلمانان به کافر وقت کر
    وانگشت او با مسلمانان به فر

  M5:3806
    زخم خورد و بست زخمی را که خورد
    بار دیگر حمله آورد و نبرد

  M5:3807
    تا نمیرد تن به یک زخم از گزاف
    تا خورد او بیست زخم اندر مصاف

  M5:3808
    حیفش آمد که به زخمی جان دهد
    جان ز دست صدق او آسان رهد

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai