Masnavi-ye Maʿnavi بخش ۲۰ - صفت طاوس و طبع او و سبب کشتن ابراهیم علیه‌السلام او را (d5-sh20, daftar 5, 25 beyts) ──────────────────────────────────────────────────────── M5:394 آمدیم اکنون به طاوس دورنگ کو کند جلوه برای نام و ننگ M5:395 همت او صید خلق از خیر و شر وز نتیجه و فایدهٔ آن بی‌خبر M5:396 بی‌خبر چون دام می‌گیرد شکار دام را چه علم از مقصود کار M5:397 دام را چه ضر و چه نفع از گرفت زین گرفت بیهده‌ش دارم شگفت M5:398 ای برادر دوستان افراشتی با دو صد دلداری و بگذاشتی M5:399 کارت این بودست از وقت ولاد صید مردم کردن از دام وداد M5:400 زان شکار و انبهی و باد و بود دست در کن هیچ یابی تار و پود M5:401 بیشتر رفتست و بیگاهست روز تو به جد در صید خلقانی هنوز M5:402 آن یکی می‌گیر و آن می‌هل ز دام وین دگر را صید می‌کن چون لام M5:403 باز این را می‌هل و می‌جو دگر اینت لعب کودکان بی‌خبر M5:404 شب شود در دام تو یک صید نی دام بر تو جز صداع و قید نی M5:405 پس تو خود را صید می‌کردی به دام که شدی محبوس و محرومی ز کام M5:406 در زمانه صاحب دامی بود هم‌چو ما احمق که صید خود کند M5:407 چون شکار خوک آمد صید عام رنج بی‌حد لقمه خوردن زو حرام M5:408 آنک ارزد صید را عشقست و بس لیک او کی گنجد اندر دام کس M5:409 تو مگر آیی و صید او شوی دام بگذاری به دام او روی M5:410 عشق می‌گوید به گوشم پست پست صید بودن خوش‌تر از صیادیست M5:411 گول من کن خویش را و غره شو آفتابی را رها کن ذره شو M5:412 بر درم ساکن شو و بی‌خانه باش دعوی شمعی مکن پروانه باش M5:413 تا ببینی چاشنی زندگی سلطنت بینی نهان در بندگی M5:414 نعل بینی بازگونه در جهان تخته‌بندان را لقب گشته شهان M5:415 بس طناب اندر گلو و تاج دار بر وی انبوهی که اینک تاجدار M5:416 هم‌چو گور کافران بیرون حلل اندرون قهر خدا عز و جل M5:417 چون قبور آن را مجصص کرده‌اند پردهٔ پندار پیش آورده‌اند M5:418 طبع مسکینت مجصص از هنر هم‌چو نخل موم بی‌برگ و ثمر ──────────────────────────────────────────────────────── Source: ganjoor.net via masnavi.ai