Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۲۴ - در بیان آنک هیچ چشم بدی آدمی را چنان مهلک نیست کی چشم پسند  خویشتن مگر کی چشم او مبدل شده باشد به نور حق که بی یسمع و بی یبصر و خویشتن او بی‌خویشتن شده
(d5-sh24, daftar 5, 8 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:497
    پر طاوست مبین و پای بین
    تا که سؤ العین نگشاید کمین

  M5:498
    که بلغزد کوه از چشم بدان
    یزلقونک از نبی بر خوان بدان

  M5:499
    احمد چون کوه لغزید از نظر
    در میان راه بی‌گل بی‌مطر

  M5:500
    در عجب درماند کین لغزش ز چیست
    من نپندارم که این حالت تهیست

  M5:501
    تا بیامد آیت و آگاه کرد
    کان ز چشم بد رسیدت وز نبرد

  M5:502
    گر بدی غیر تو در دم لا شدی
    صید چشم و سخرهٔ افنا شدی

  M5:503
    لیک آمد عصمتی دامن‌کشان
    وین که لغزیدی بد از بهر نشان

  M5:504
    عبرتی گیر اندر آن که کن نگاه
    برگ خود عرضه مکن ای کم ز کاه

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai