Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۴۱ - بقیهٔ قصهٔ آهو و آخر خران
(d5-sh41, daftar 5, 24 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:907
    روزها آن آهوی خوش‌ناف نر
    در شکنجه بود در اصطبل خر

  M5:908
    مضطرب در نزع چون ماهی ز خشک
    در یکی حقه معذب پشک و مشک

  M5:909
    یک خرش گفتی که ها این بوالوحوش
    طبع شاهان دارد و میران خموش

  M5:910
    وآن دگر تسخر زدی کز جزر و مد
    گوهر آوردست کی ارزان دهد

  M5:911
    وآن خری گفتی که با این نازکی
    بر سریر شاه شو گو متکی

  M5:912
    آن خری شد تخمه وز خوردن بماند
    پس برسم دعوت آهو را بخواند

  M5:913
    سر چنین کرد او که نه رو ای فلان
    اشتهاام نیست هستم ناتوان

  M5:914
    گفت می‌دانم که نازی می‌کنی
    یا ز ناموس احترازی می‌کنی

  M5:915
    گفت او با خود که آن طعمهٔ توست
    که از آن اجزای تو زنده و نوست

  M5:916
    من الیف مرغزاری بوده‌ام
    در زلال و روضه‌ها آسوده‌ام

  M5:917
    گر قضا انداخت ما را در عذاب
    کی رود آن خو و طبع مستطاب

  M5:918
    گر گدا گشتم گدارو کی شوم
    ور لباسم کهنه گردد من نوم

  M5:919
    سنبل و لاله و سپرغم نیز هم
    با هزاران ناز و نفرت خورده‌ام

  M5:920
    گفت آری لاف می‌زن لاف‌لاف
    در غریبی بس توان گفتن گزاف

  M5:921
    گفت نافم خود گواهی می‌دهد
    منتی بر عود و عنبر می‌نهد

  M5:922
    لیک آن را کی شنود صاحب‌مشام
    بر خر سرگین‌پرست آن شد حرام

  M5:923
    خر کمیز خر ببوید بر طریق
    مشک چون عرضه کنم با این فریق

  M5:924
    بهر این گفت آن نبی مستجیب
    رمز الاسلام فی‌الدنیا غریب

  M5:925
    زانک خویشانش هم از وی می‌رمند
    گرچه با ذاتش ملایک هم‌دمند

  M5:926
    صورتش را جنس می‌بینند انام
    لیک از وی می‌نیابند آن مشام

  M5:927
    هم‌چو شیری در میان نقش گاو
    دور می‌بینش ولی او را مکاو

  M5:928
    ور بکاوی ترک گاو تن بگو
    که بدرد گاو را آن شیرخو

  M5:929
    طبع گاوی از سرت بیرون کند
    خوی حیوانی ز حیوان بر کند

  M5:930
    گاو باشی شیر گردی نزد او
    گر تو با گاوی خوشی شیری مجو

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai