Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۴۹ - در تفسیر قول مصطفی علیه‌السلام من جعل الهموم هما واحدا کفاه الله سائر همومه و من تفرقت به الهموم لا یبالی الله فی ای واد اهلکه
(d5-sh49, daftar 5, 21 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:1083
    هوش را توزیع کردی بر جهات
    می‌نیرزد تره‌ای آن ترهات

  M5:1084
    آب هش را می‌کشد هر بیخ خار
    آب هوشت چون رسد سوی ثمار

  M5:1085
    هین بزن آن شاخ بد را خو کنش
    آب ده این شاخ خوش را نو کنش

  M5:1086
    هر دو سبزند این زمان آخر نگر
    کین شود باطل از آن روید ثمر

  M5:1087
    آب باغ این را حلال آن را حرام
    فرق را آخر ببینی والسلام

  M5:1088
    عدل چه بود آب ده اشجار را
    ظلم چه بود آب دادن خار را

  M5:1089
    عدل وضع نعمتی در موضعش
    نه بهر بیخی که باشد آبکش

  M5:1090
    ظلم چه بود وضع در ناموضعی
    که نباشد جز بلا را منبعی

  M5:1091
    نعمت حق را به جان و عقل ده
    نه به طبع پر زحیر پر گره

  M5:1092
    بار کن بیگار غم را بر تنت
    بر دل و جان کم نه آن جان کندنت

  M5:1093
    بر سر عیسی نهاده تنگ بار
    خر سکیزه می‌زند در مرغزار

  M5:1094
    سرمه را در گوش کردن شرط نیست
    کار دل را جستن از تن شرط نیست

  M5:1095
    گر دلی رو ناز کن خواری مکش
    ور تنی شکر منوش و زهر چش

  M5:1096
    زهر تن را نافعست و قند بد
    تن همان بهتر که باشد بی‌مدد

  M5:1097
    هیزم دوزخ تنست و کم کنش
    ور بروید هیزمی رو بر کنش

  M5:1098
    ورنه حمال حطب باشی حطب
    در دو عالم هم‌چو جفت بولهب

  M5:1099
    از حطب بشناس شاخ سدره را
    گرچه هر دو سبز باشند ای فتی

  M5:1100
    اصل آن شاخست هفتم آسمان
    اصل این شاخست از نار و دخان

  M5:1101
    هست مانندا به صورت پیش حس
    که غلط‌بینست چشم و کیش حس

  M5:1102
    هست آن پیدا به پیش چشم دل
    جهد کن سوی دل آ جهد المقل

  M5:1103
    ور نداری پا بجنبان خویش را
    تا ببینی هر کم و هر بیش را

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai