Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۵۲ - سبب عداوت عام و بیگانه زیستن ایشان به اولیاء خدا کی بحقشان می‌خوانند و با آب حیات ابدی
(d5-sh52, daftar 5, 22 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:1148
    بلک از چفسیدگی در خان و مان
    تلخشان آید شنیدن این بیان

  M5:1149
    خرقه‌ای بر ریش خر چفسید سخت
    چونک خواهی بر کنی زو لخت لخت

  M5:1150
    جفته اندازد یقین آن خر ز درد
    حبذا آن کس کزو پرهیز کرد

  M5:1151
    خاصه پنجه ریش و هر جا خرقه‌ای
    بر سرش چفسیده در نم غرقه‌ای

  M5:1152
    خان و مان چون خرقه و این حرص‌ریش
    حرص هر که بیش باشد ریش بیش

  M5:1153
    خان و مان چغد ویرانست و بس
    نشنود اوصاف بغداد و طبس

  M5:1154
    گر بیاید باز سلطانی ز راه
    صد خبر آرد بدین چغدان ز شاه

  M5:1155
    شرح دارالملک و باغستان و جو
    پس برو افسوس دارد صد عدو

  M5:1156
    که چه باز آورد افسانهٔ کهن
    کز گزاف و لاف می‌بافد سخن

  M5:1157
    کهنه ایشانند و پوسیدهٔ ابد
    ورنه آن دم کهنه را نو می‌کند

  M5:1158
    مردگان کهنه را جان می‌دهد
    تاج عقل و نور ایمان می‌دهد

  M5:1159
    دل مدزد از دلربای روح‌بخش
    که سوارت می‌کند بر پشت رخش

  M5:1160
    سر مدزد از سر فراز تاج‌ده
    کو ز پای دل گشاید صد گره

  M5:1161
    با کی گویم در همه ده زنده کو
    سوی آب زندگی پوینده کو

  M5:1162
    تو به یک خواری گریزانی ز عشق
    تو به جز نامی چه می‌دانی ز عشق

  M5:1163
    عشق را صد ناز و استکبار هست
    عشق با صد ناز می‌آید به دست

  M5:1164
    عشق چون وافیست وافی می‌خرد
    در حریف بی‌وفا می‌ننگرد

  M5:1165
    چون درختست آدمی و بیخ عهد
    بیخ را تیمار می‌باید به جهد

  M5:1166
    عهد فاسد بیخ پوسیده بود
    وز ثمار و لطف ببریده بود

  M5:1167
    شاخ و برگ نخل گرچه سبز بود
    با فساد بیخ سبزی نیست سود

  M5:1168
    ور ندارد برگ سبز و بیخ هست
    عاقبت بیرون کند صد برگ دست

  M5:1169
    تو مشو غره به علمش عهد جو
    علم چون قشرست و عهدش مغز او

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai