Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۷۱ - در بیان وخامت چرب و شیرین دنیا و مانع شدن او از طعام الله چنانک فرمود الجوع طعام الله یحیی به ابدان الصدیقین ای فی الجوع طعام الله و قوله ابیت عند ربی یطعمنی و یسقینی و قوله  یرزقون فرحین
(d5-sh71, daftar 5, 17 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:1742
    وا رهی زین روزی ریزهٔ کثیف
    در فتی در لوت و در قوت شریف

  M5:1743
    گر هزاران رطل لوتش می‌خوری
    می‌روی پاک و سبک هم‌چون پری

  M5:1744
    که نه حبس باد و قولنجت کند
    چارمیخ معده آهنجت کند

  M5:1745
    گر خوری کم گرسنه مانی چو زاغ
    ور خوری پر گیرد آروغت دماغ

  M5:1746
    کم خوری خوی بد و خشکی و دق
    پر خوری شد تخمه را تن مستحق

  M5:1747
    از طعام الله و قوت خوش‌گوار
    بر چنان دریا چو کشتی شو سوار

  M5:1748
    باش در روزه شکیبا و مصر
    دم به دم قوت خدا را منتظر

  M5:1749
    که آن خدای خوب‌کار بردبار
    هدیه‌ها را می‌دهد در انتظار

  M5:1750
    انتظار نان ندارد مرد سیر
    که سبک آید وظیفه یا که دیر

  M5:1751
    بی‌نوا هر دم همی گوید که کو
    در مجاعت منتظر در جست و جو

  M5:1752
    چون نباشی منتظر ناید به تو
    آن نوالهٔ دولت هفتاد تو

  M5:1753
    ای پدر الانتظار الانتظار
    از برای خوان بالا مردوار

  M5:1754
    هر گرسنه عاقبت قوتی بیافت
    آفتاب دولتی بر وی بتافت

  M5:1755
    ضیف با همت چو ز آشی کم خورد
    صاحب خوان آش بهتر آورد

  M5:1756
    جز که صاحب خوان درویشی لئیم
    ظن بد کم بر به رزاق کریم

  M5:1757
    سر برآور هم‌چو کوهی ای سند
    تا نخستین نور خور بر تو زند

  M5:1758
    که آن سر کوه بلند مستقر
    هست خورشید سحر را منتظر

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai