Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۸۲ - بازگشتن نمامان از حجرهٔ ایاز به سوی شاه توبره تهی و خجل هم‌چون بدگمانان در حق انبیا علیهم‌السلام بر وقت ظهور برائت و پاکی ایشان کی یوم تبیض وجوه و تسود وجوه و قوله تری الذین کذبوا علی الله وجوههم مسودة
(d5-sh82, daftar 5, 14 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M5:2078
    شاه قاصد گفت هین احوال چیست
    که بغلتان از زر و همیان تهیست

  M5:2079
    ور نهان کردید دینار و تسو
    فر شادی در رخ و رخسار کو

  M5:2080
    گرچه پنهان بیخ هر بیخ آورست
    برگ سیماهم وجوهم اخضرست

  M5:2081
    آنچ خورد آن بیخ از زهر و ز قند
    نک منادی می‌کند شاخ بلند

  M5:2082
    بیخ اگر بی‌برگ و از مایه تهیست
    برگهای سبز اندر شاخ چیست

  M5:2083
    بر زبان بیخ گل مهری نهد
    شاخ دست و پا گواهی می‌دهد

  M5:2084
    آن امینان جمله در عذر آمدند
    هم‌چو سایه پیش مه ساجد شدند

  M5:2085
    عذر آن گرمی و لاف و ما و من
    پیش شه رفتند با تیغ و کفن

  M5:2086
    از خجالت جمله انگشتان گزان
    هر یکی می‌گفت کای شاه جهان

  M5:2087
    گر بریزی خون حلالستت حلال
    ور ببخشی هست انعام و نوال

  M5:2088
    کرده‌ایم آنها که از ما می‌سزید
    تا چه فرمایی تو ای شاه مجید

  M5:2089
    گر ببخشی جرم ما ای دل‌فروز
    شب شبیها کرده باشد روز روز

  M5:2090
    گر ببخشی یافت نومیدی گشاد
    ورنه صد چون ما فدای شاه باد

  M5:2091
    گفت شه نه این نواز و این گداز
    من نخواهم کرد هست آن ایاز

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai