Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۱۰۱ - رجوع کردن به قصهٔ آن پای‌مرد و آن غریب وام‌دار و بازگشتن ایشان از سر گور خواجه و خواب دیدن پای‌مرد خواجه را الی آخره
(d6-sh101, daftar 6, 15 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M6:3516
    بی‌نهایت آمد این خوش سرگذشت
    چون غریب از گور خواجه باز گشت

  M6:3517
    پای مردش سوی خانهٔ خویش برد
    مهر صد دینار را فا او سپرد

  M6:3518
    لوتش آورد و حکایت‌هاش گفت
    کز امید اندر دلش صد گل شکفت

  M6:3519
    آنچ بعد العسر یسر او دیده بود
    با غریب از قصهٔ آن لب گشود

  M6:3520
    نیم‌شب بگذشت و افسانه کنان
    خوابشان انداخت تا مرعای جان

  M6:3521
    دید پامرد آن همایون خواجه را
    اندر آن شب خواب بر صدر سرا

  M6:3522
    خواجه گفت ای پای‌مرد با نمک
    آنچ گفتی من شنیدم یک به یک

  M6:3523
    لیک پاسخ دادنم فرمان نبود
    بی‌اشارت لب نیارستم گشود

  M6:3524
    ما چو واقف گشته‌ایم از چون و چند
    مهر با لب‌های ما بنهاده‌اند

  M6:3525
    تا نگردد رازهای غیب فاش
    تا نگردد منهدم عیش و معاش

  M6:3526
    تا ندرد پردهٔ غفلت تمام
    تا نماند دیگ محنت نیم‌خام

  M6:3527
    ما همه گوشیم کر شد نقش گوش
    ما همه نطقیم لیکن لب خموش

  M6:3528
    هر چه ما دادیم دیدیم این زمان
    این جهان پرده‌ست و عینست آن جهان

  M6:3529
    روز کشتن روز پنهان کردنست
    تخم در خاکی پریشان کردنست

  M6:3530
    وقت بدرودن گه منجل زدن
    روز پاداش آمد و پیدا شدن

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai