Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۲۳ - تشبیه مغفلی کی عمر ضایع کند و وقت مرگ در آن تنگاتنگ توبه و استغفار کردن گیرد به تعزیت داشتن شیعهٔ اهل حلب هر سالی در ایام عاشورا به دروازهٔ انطاکیه و رسیدن غریب شاعر از سفر و پرسیدن کی این غریو چه تعزیه است
(d6-sh23, daftar 6, 16 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M6:777
    روز عاشورا همه اهل حلب
    باب انطاکیه اندر تا به شب

  M6:778
    گرد آید مرد و زن جمعی عظیم
    ماتم آن خاندان دارد مقیم

  M6:779
    ناله و نوحه کنند اندر بکا
    شیعه عاشورا برای کربلا

  M6:780
    بشمرند آن ظلمها و امتحان
    کز یزید و شمر دید آن خاندان

  M6:781
    نعره‌هاشان می‌رود در ویل و وشت
    پر همی‌گردد همه صحرا و دشت

  M6:782
    یک غریبی شاعری از ره رسید
    روز عاشورا و آن افغان شنید

  M6:783
    شهر را بگذاشت و آن سو رای کرد
    قصد جست و جوی آن هیهای کرد

  M6:784
    پرس پرسان می‌شد اندر افتقاد
    چیست این غم بر که این ماتم فتاد

  M6:785
    این رئیس زفت باشد که بمرد
    این چنین مجمع نباشد کار خرد

  M6:786
    نام او و القاب او شرحم دهید
    که غریبم من شما اهل ده اید

  M6:787
    چیست نام و پیشه و اوصاف او
    تا بگویم مرثیه ز الطاف او

  M6:788
    مرثیه سازم که مرد شاعرم
    تا ازینجا برگ و لالنگی برم

  M6:789
    آن یکی گفتش که هی دیوانه‌ای
    تو نه‌ای شیعه عدوّ خانه‌ای

  M6:790
    روز عاشورا نمی‌دانی که هست
    ماتم جانی که از قرنی بهست

  M6:791
    پیش مؤمن کی بود این غصه خوار
    قدر عشق گوش عشق گوشوار

  M6:792
    پیش مؤمن ماتم آن پاک‌روح
    شهره‌تر باشد ز صد طوفان نوح

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai