Masnavi-ye Maʿnavi
بخش ۵۶ - مضاحک گفتن درزی و ترک را از قوت خنده بسته شدن دو چشم تنگ او و فرصت یافتن درزی
(d6-sh56, daftar 6, 24 beyts)
────────────────────────────────────────────────────────

  M6:1692
    ترک خندیدن گرفت از داستان
    چشم تنگش گشت بسته آن زمان

  M6:1693
    پاره‌ای دزدید و کردش زیر ران
    از جز حق از همه احیا نهان

  M6:1694
    حق همی‌دید آن ولی ستارخوست
    لیک چون از حد بری غماز اوست

  M6:1695
    ترک را از لذت افسانه‌اش
    رفت از دل دعوی پیشانه‌اش

  M6:1696
    اطلس چه دعوی چه رهن چی
    ترک سرمستست در لاغ اچی

  M6:1697
    لابه کردش ترک کز بهر خدا
    لاغ می‌گو که مرا شد مغتذا

  M6:1698
    گفت لاغی خندمینی آن دغا
    که فتاد از قهقهه او بر قفا

  M6:1699
    پاره‌ای اطلس سبک بر نیفه زد
    ترک غافل خوش مضاحک می‌مزد

  M6:1700
    هم‌چنین بار سوم ترک خطا
    گفت لاغی گوی از بهر خدا

  M6:1701
    گفت لاغی خندمین‌تر زان دو بار
    کرد او این ترک را کلی شکار

  M6:1702
    چشم بسته عقل جسته مولهه
    مست ترک مدعی از قهقهه

  M6:1703
    پس سوم بار از قبا دزدید شاخ
    که ز خنده‌ش یافت میدان فراخ

  M6:1704
    چون چهارم بار آن ترک خطا
    لاغ از آن استا همی‌کرد اقتضا

  M6:1705
    رحم آمد بر وی آن استاد را
    کرد در باقی فن و بیداد را

  M6:1706
    گفت مولع گشت این مفتون درین
    بی‌خبر کین چه خسارست و غبین

  M6:1707
    بوسه‌افشان کرد بر استاد او
    که بمن بهر خدا افسانه گو

  M6:1708
    ای فسانه گشته و محو از وجود
    چند افسانه بخواهی آزمود

  M6:1709
    خندمین‌تر از تو هیچ افسانه نیست
    بر لب گور خراب خویش ایست

  M6:1710
    ای فرو رفته به گور جهل و شک
    چند جویی لاغ و دستان فلک

  M6:1711
    تا بکی نوشی تو عشوهٔ این جهان
    که نه عقلت ماند بر قانون نه جان

  M6:1712
    لاغ این چرخ ندیم کرد و مرد
    آب روی صد هزاران چون تو برد

  M6:1713
    می‌درد می‌دوزد این درزی عام
    جامهٔ صدسالگان طفل خام

  M6:1714
    لاغ او گر باغها را داد داد
    چون دی آمد داده را بر باد داد

  M6:1715
    پیره‌طفلان شسته پیشش بهر کد
    تا به سعد و نحس او لاغی کند

────────────────────────────────────────────────────────
Source: ganjoor.net via masnavi.ai