পড়ুন› দফতর ২› কুকুরের অন্ধ ভিক্ষুকের ওপর ঝাঁপিয়ে পড়া› দ্বিপদী ২৩৭৯
M2:2379 — کی شناسد کور دزد خویش را / چون ندارد نور چشم و آن ضیا
M2:2379
অর্থ · به زبانِ تو — আপনার ভাষা · AI
انسان نابینا چگونه می‌تواند دزدی را که اموالش را برده بشناسد، در حالی که از نعمت بینایی و نور چشم بی‌بهره است؟
این بیت در ادامه‌ی داستان گدای نابینایی است که دزدی کالای او را می‌رباید. مولانا یک پرسش بدیهی را مطرح می‌کند تا نکته‌ی اصلی خود را روشن سازد: شرط لازم برای شناختن هر چیزی، داشتن ابزارِ شناختِ آن است. برای دیدن و شناسایی یک دزد، «نور چشم» و «روشنایی» لازم است. فرد نابینا فاقد این ابزار است، پس طبیعتاً از شناسایی دزد نیز عاجز است.
این وضعیت، تمثیلی برای «کوری باطن» یا غفلت روحانی است. همان‌طور که چشم ظاهری برای دیدن دنیای مادی ضروری است، «چشم دل» یا «بصیرت» نیز برای درک حقایق معنوی و تشخیص دزدان ایمان (مانند نفس اماره، شیطان یا دلبستگی‌های دنیوی) لازم است. انسانی که بصیرت معنوی ندارد، متوجه نمی‌شود که چگونه جوهر حقیقی وجودش و کالاهای ارزشمند روحانی‌اش (مانند حکمت، آرامش و ایمان) توسط این دزدان درونی و بیرونی به سرقت می‌رود. او در تاریکی غفلت خود باقی می‌ماند و حتی اگر دزد در کنارش باشد، او را نمی‌شناسد.
- کی
- چگونه، چطور
- خویش
- خود
- چون
- زیرا، وقتی که
- ضیا
- روشنایی، نور
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.