পড়ুন› দফতর ২› ইবলিস কর্তৃক মু'আবিয়াকে জাগানো যে ওঠো, নামাযের সময় হয়েছে› দ্বিপদী ২৬১৫
M2:2615 — گفت بیدارم چرا کردی بجد / راست گو با من مگو بر عکس و ضد
M2:2615
অর্থ · به زبانِ تو — আপনার ভাষা · AI
معاویه با ناباوری از ابلیس میپرسد که چرا با جدیت او را برای نماز بیدار کرده و از او میخواهد که نیت واقعیاش را بدون فریبکاری بیان کند.
این بیت لحظهی رویارویی مستقیم معاویه با ابلیس و اوج شگفتی و سوءظن اوست. معاویه، که خلیفهای زیرک و دنیادیده است، بلافاصله متوجه یک تناقض بنیادین میشود: ابلیس، که ذات و کارش گمراه کردن انسان و بازداشتن او از عبادت است، چرا باید برای برپایی نماز، که ستون دین است، کسی را بیدار کند؟
پرسش معاویه، «چرا بیدارم کردی؟» صرفاً یک سؤال ساده نیست، بلکه بازجویی از یک امر محال و غیرطبیعی است. او میداند که در عالم معنا، هر وجودی مطابق با ذات خود عمل میکند. عمل ابلیس (بیدار کردن برای نماز) با ذات او (شرارت و فریب) در تضاد کامل است. به همین دلیل معاویه با قید «بجد» (با جدیت و اصرار) بر این تناقض تأکید میکند و میفهمد که پشت این عمل ظاهراً خیر، حتماً نیتی شرورانه و فریبی بزرگتر پنهان است.
درخواست او، «راست گو... مگو بر عکس و ضد»، نشاندهندهی آگاهی او از ماهیت فریبکارانهی شیطان است. او میداند که سخن ابلیس معمولاً «عکس» حقیقت و «ضد» آن چیزی است که به نظر میرسد. این بیت، صحنه را برای گفتگوی عمیق بعدی آماده میکند که در آن مولانا از زبان ابلیس، یکی از پیچیدهترین و ظریفترین دامهای نفسانی را آشکار میسازد: چگونه شیطان میتواند از طریق یک عمل خیر، انسان را به شری بزرگتر گرفتار کند.
- بجد
- با جدیت، با اصرار، واقعاً
- بر عکس و ضد
- وارونه، متناقض، خلاف واقعیت
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.