M2:767 — لاجرم می‌خواست تبدیل قدر / تا قضا را باز گرداند ز در

این بیت در ادامهٔ داستان فرعون و تلاش او برای جلوگیری از به دنیا آمدن حضرت موسی (ع) است. مولانا توضیح می‌دهد که فرعون، چون اسیر «هستی» و جهان ظاهری بود، از «کارگاه» خداوند که همان «عدم» یا عالم غیب است، کور و بی‌خبر بود. او نمی‌دانست که تقدیر حقیقی در آنجا رقم می‌خورد.

به همین دلیل (لاجرم)، او با تکیه بر قدرت و حیلهٔ خود می‌خواست «قدر» را تغییر دهد. او با کشتن نوزادان پسر بنی‌اسرائیل، سعی داشت جلوی «قضا» یا حکم حتمی خداوند را بگیرد و آن را از درِ خانهٔ خود براند. این کار او نشانهٔ جهل عمیق او به سازوکار عالم بود. او گمان می‌کرد سرنوشت امری مادی است که می‌توان با ابزارهای مادی با آن جنگید، در حالی که تقدیر الهی از جای دیگری سرچشمه می‌گرفت و بر تمام حیله‌های او می‌خندید.