غزل شمارهٔ ۱۳۰۴

✦ এই গজলের অর্থ

যেকোনো শের খুলুন তার নিজের পাতার জন্য — অর্থ, ব্যাখ্যা, কঠিন শব্দ।

1. G1304:1 باده نمی‌بایدم فارغم از درد و صافتشنه خون خودم آمد وقت مصاف
2. G1304:2 برکش شمشیر تیز خون حسودان بریزتا سر بی‌تن کند گرد تن خود طواف
3. G1304:3 کوه کن از کله‌ها بحر کن از خون ماتا بخورد خاک و ریگ جرعه خون از گزاف
4. G1304:4 ای ز دل من خبیر رو دهنم را مگیرور نه شکافد دلم خون بجهد از شکاف
5. G1304:5 گوش به غوغا مکن هیچ محابا مکنسلطنت و قهرمان نیست چنین دست باف
6. G1304:6 در دل آتش روم لقمه آتش شومجان چو کبریت را بر چه بریدند ناف
7. G1304:7 آتش فرزند ماست تشنه و دربند ماستهر دو یکی می‌شویم تا نبود اختلاف
8. G1304:8 چک چک و دودش چراست زانک دورنگی به جاستچونک شود هیزم او چک چک نبود ز لاف
9. G1304:9 ور بجهد نیم سوز فحم بود او هنوزتشنه دل و رو سیه طالب وصل و زفاف
10. G1304:10 آتش گوید برو تو سیهی من سپیدهیزم گوید که تو سوخته‌ای من معاف
11. G1304:11 این طرفش روی نی وان طرفش روی نیکرده میان دو یار در سیهی اعتکاف
12. G1304:12 همچو مسلمان غریب نی سوی خلقش رهینی سوی شاهنشهی بر طرفی چون سجاف
13. G1304:13 بلک چو عنقا که او از همه مرغان فزودبر فلکش ره نبود ماند بر آن کوه قاف
14. G1304:14 با تو چه گویم که تو در غم نان مانده‌ایپشت خمی همچو لام تنگ دلی همچو کاف
15. G1304:15 هین بزن ای فتنه جو بر سر سنگ آن سبوتا نکشم آب جو تا نکنم اغتراف
16. G1304:16 ترک سقایی کنم غرقه دریا شومدور ز جنگ و خلاف بی‌خبر از اعتراف
17. G1304:17 همچو روان‌های پاک خامش در زیر خاکقالبشان چون عروس خاک بر او چون لحاف

ganjoor: sh1304 · public domain