দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৬৩০ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · G1630 · ১২ শের
غزل شمارهٔ ۱۶۳۰
যেকোনো শের খুলুন তার নিজের পাতার জন্য — অর্থ, ব্যাখ্যা, কঠিন শব্দ।
- G1630:1 گر مرا خار زند آن گل خندان بکشمور لبش جور کند از بن دندان بکشم
- G1630:2 ور بسوزد دل مسکین مرا همچو سپندپای کوبان شوم و سوز سپندان بکشم
- G1630:3 گر سر زلف چو چوگانش مرا دور کندهمچنین سجده کنان تا بن میدان بکشم
- G1630:4 لعل در کوه بود گوهر در قلزم تلخاز پی لعل و گهر این بخورم آن بکشم
- G1630:5 این نبودهست و نباشد که من از طنز و گزافگهر از ره ببرم لعل بدخشان بکشم
- G1630:6 رخم از خون جگر صدره اطلس پوشیدچه شود گر ز خطا خلعت سلطان بکشم
- G1630:7 من چو در سایه آن زلف پریشان جمعملازمم نیست که من راه پریشان بکشم
- G1630:8 همرهانم همه رفتند سوی رهزن دلبگشایید رهم تا سوی ایشان بکشم
- G1630:9 گر کسی قصه کند بارکشی مجنونیاز درون نعره زند دل که دو چندان بکشم
- G1630:10 ور به زندان بردم یوسف من بیگنهیهمچو یوسف بروم وحشت زندان بکشم
- G1630:11 گر دلم سر کشد از درد تو جان سیر شودجان و دل تا برود بیدل و بیجان بکشم
- G1630:12 شور و شر در دو جهان افتد از عنبر و مشکچونک من دامن مشکین تو پنهان بکشم
ganjoor: sh1630 · public domain