দিওয়ান-এ শামস› গজল ১৬৯ ← পূর্ববর্তী · পরবর্তী →
দিওয়ান-এ শামস · G169 · ১৪ শের
غزل شمارهٔ ۱۶۹
যেকোনো শের খুলুন তার নিজের পাতার জন্য — অর্থ, ব্যাখ্যা, কঠিন শব্দ।
- G169:1 رو ترش کن که همه روترشانند این جاکور شو تا نخوری از کف هر کور عصا
- G169:2 لنگ رو چونک در این کوی همه لنگانندلته بر پای بپیچ و کژ و مژ کن سر و پا
- G169:3 زعفران بر رخ خود مال اگر مه روییروی خوب ار بنمایی بخوری زخم قفا
- G169:4 آینه زیر بغل زن چو ببینی زشتیور نه بدنام کنی آینه را ای مولا
- G169:5 تا که هشیاری و با خویش مدارا میکنچونک سرمست شدی هر چه که بادا بادا
- G169:6 ساغری چند بخور از کف ساقی وصالچونک بر کار شدی برجه و در رقص درآ
- G169:7 گرد آن نقطه چو پرگار همیزن چرخیاین چنین چرخ فریضهست چنین دایره را
- G169:8 بازگو آنچ بگفتی که فراموشم شدسلم الله علیک ای مه و مه پاره ما
- G169:9 سلم الله علیک ای همه ایام تو خوشسلم الله علیک ای دم یحیی الموتی
- G169:10 چشم بد دور از آن رو که چو بربود دلیهیچ سودش نکند چاره و لا حول و لا
- G169:11 ما به دریوزه حسن تو ز دور آمدهایمماه را از رخ پرنور بود جود و سخا
- G169:12 ماه بشنود دعای من و کفها برداشتپیش ماه تو و میگفت مرا نیز مها
- G169:13 مه و خورشید و فلکها و معانی و عقولسوی ما محتشمانند و به سوی تو گدا
- G169:14 غیرتت لب بگزید و به دلم گفت خموشدل من تن زد و بنشست و بیفکند لوا
ganjoor: sh169 · public domain