غزل شمارهٔ ۲۲۸۴

✦ এই গজলের অর্থ

যেকোনো শের খুলুন তার নিজের পাতার জন্য — অর্থ, ব্যাখ্যা, কঠিন শব্দ।

1. G2284:1 باده بده باد مده وز خودمان یاد مدهروز نشاط است و طرب برمنشین داد مده
2. G2284:2 آمده‌ام مست لقا کشته شمشیر فناگر نه چنینم تو مرا هیچ دل شاد مده
3. G2284:3 خواجه تو عارف بده‌ای نوبت دولت زده‌ایکامل جان آمده‌ای دست به استاد مده
4. G2284:4 در ده ویرانه تو گنج نهان است ز هوهین ده ویران تو را نیز به بغداد مده
5. G2284:5 والله تیره شب تو به ز دو صد روز نکوشب مده و روز مجو عاج به شمشاد مده
6. G2284:6 غیر خدا نیست کسی در دو جهان همنفسیهر چه وجود است تو را جز که به ایجاد مده
7. G2284:7 گرچه در این خیمه دری دانک تو با خیمه گریلیک طناب دل خود جز که به اوتاد مده
8. G2284:8 ساقی جان صرفه مکن روز ببردی به سخنمال یتیمان بمخور دست به فریاد مده
9. G2284:9 ای صنم خفته ستان در چمن و لاله ستانباده ز مستان مستان در کف آحاد مده
10. G2284:10 دانه به صحرا مکشان بر سر زاغان مفشانجوهر فردیت خود هرزه به افراد مده
11. G2284:11 چون بود ای دلشده چون نقد بر از کن فیکوننقد تو نقد است کنون گوش به میعاد مده
12. G2284:12 هم تو توی هم تو منم هیچ مرو از وطنممرغ توی چوژه منم چوزه به هر خاد مده
13. G2284:13 آنک به خویش است گرو علم و فریبش مشنوهست تو را دانش نو هوش به اسناد مده
14. G2284:14 خسرو جانی و جهان وز جهت کوهکنانبا تو کلندی است گران جز که به فرهاد مده
15. G2284:15 بس کن کاین نطق خرد جنبش طفلانه بودعارف کامل شده را سبحه عباد مده

ganjoor: sh2284 · public domain