غزل شمارهٔ ۴۰۴

✦ এই গজলের অর্থ

যেকোনো শের খুলুন তার নিজের পাতার জন্য — অর্থ, ব্যাখ্যা, কঠিন শব্দ।

1. G404:1 هله ای آنک بخوردی سحری باده که نوشتهله پیش آ که بگویم سخن راز به گوشت
2. G404:2 می روح آمد نادر رو از آن هم بچش آخرکه به یک جرعه بپرد همه طراری و هوشت
3. G404:3 چو از این هوش برستی به مساقات و به مستیدهدت صد هش دیگر کرم باده فروشت
4. G404:4 چو در اسرار درآیی کندت روح سقاییبه فلک غلغله افتد ز هیاهوی و خروشت
5. G404:5 بستان باده دیگر جز از آن احمر و اصفرکندت خواجه معنی برهاند ز نقوشت
6. G404:6 دهد آن کان ملاحت قدحی وقت صباحتبه از آن صد قدح می که بخوردی شب دوشت
7. G404:7 تو اگر های نگویی و اگر هوی نگوییهمه اموات و جمادات بجوشند ز جوشت
8. G404:8 چو در آن حلقه بگنجی زبر معدن و گنجیهوس کسب بیفتد ز دل مکسبه کوشت
9. G404:9 تو که از شر اعادی به دو صد چاه فتادیبرهانید به آخر کرم مظلمه پوشت
10. G404:10 همه آهنگ لقا کن خمش و صید رها کنبه خموشیت میسر شود این صید وحوشت
11. G404:11 تو دهان را چو ببندی خمشی را بپسندیکشش و جذب ندیمان نگذارند خموشت

ganjoor: sh404 · public domain