Divan-e Shams› Ghazal 1100 ← previous · next →
Divan-e Shams · G1100 · 21 beyts
غزل شمارهٔ ۱۱۰۰
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G1100:1 بس که میانگیخت آن مه شور و شربس که میکرد او جهان زیر و زبر
- G1100:2 مر زبان را طاقت شرحش نماندخیره گشته همچنین میکرد سر
- G1100:3 ای بسا سر همچنین جنبان شدهبا دهان خشک و با چشمان تر
- G1100:4 در دو چشمش بین خیال یار مارقص رقصان در سواد آن بصر
- G1100:5 من به سر گویم حدیثش بعد از اینمن زبان بستم ز گفتن ای پسر
- G1100:6 پیش او رو ای نسیم نرم روپیش او بنشین به رویش درنگر
- G1100:7 تیز تیزش بنگر ای باد صباچشم و دل را پر کن از خوبی و فر
- G1100:8 ور ببینی یار ما را روترشپردهای باشد ز غیرت در نظر
- G1100:9 مو نباشد عکس مو باشد در آبصورتی باشد ترش اندر شکر
- G1100:10 توبه کردم از سخن این باز چیستتوبه نبود عاشقانش را مگر
- G1100:11 توبه شیشه عشق او چون گازرستپیش گازر چیست کار شیشه گر
- G1100:12 بشکنم شیشه بریزم زیر پایتا خلد در پای مرد بیخبر
- G1100:13 شحنه یار ماست هر کو خسته شدگو مرا بسته به پیش شحنه بر
- G1100:14 شحنه را چاه زنخ زندان ماستتا نهم زنجیر زلفش پای بر
- G1100:15 بند و زندان خوش ای زنده دلانخوش مرا عیشیست آن جا معتبر
- G1100:16 گرچه میکاهم چو ماه از عشق اوگرچه میگردم چه گردون بر قمر
- G1100:17 بعد من صد سال دیگر این غزلچون جمال یوسفی باشد سمر
- G1100:18 زانک دل هرگز نپوسد زیر خاکاین ز دل گفتم نگفتم از جگر
- G1100:19 من چو داوودم شما مرغان پاکوین غزلها چون زبور مستطر
- G1100:20 ای خدایا پر این مرغان مریزچون به داوودند از جان یارگر
- G1100:21 ای خدایا دست بر لب مینهمتا نگویم زان چه گشتم مستتر
ganjoor: sh1100 · public domain