غزل شمارهٔ ۱۳۶۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1360:1 باده ده ای ساقی جان باده بی‌درد و دغلکار ندارم جز از این گر بزیم تا به اجل
2. G1360:2 هات حبیبی سکرا لا بفتور و کسلیقطع عن شاربه کل ملال و فشل
3. G1360:3 باده چو زر ده که زرم ساغر پر ده که نرمغرقه مقصود شدی تا چه کنی علم و عمل
4. G1360:4 اصبح قلبی سهرا من سکر مفتخراان کذب الیوم صدق ان ظلم الیوم عدل
5. G1360:5 ای قدح امروز تو را طاق و طرنبیست بیاباده خنب ملکی داده حق عز و جل
6. G1360:6 طفت به معتمرا فزت به مفتخرامن سقی الیوم کذی جمله ما دام حصل
7. G1360:7 مست و خوشی خواجه حسن نی نی چنان مست که منکیسه زر مست کند لیک نه چون جام ازل
8. G1360:8 لواء نا مرتفع و شملنا مجتمعو روحنا کما تری فی درجات و دول
9. G1360:9 توبه ما جان عمو توبه ماهیست ز جواز دل و جان توبه کند هیچ تن ای شیخ اجل
10. G1360:10 عشقک قد جادلنا ثم عدا جادلنامن سکر مفتضح شاربه حیث دخل
11. G1360:11 بحر که مسجور بود تلخ بود شور بوددر دل ماهی روشش به بود از قند و عسل
12. G1360:12 یا اسدا عن لنا فنعم ما سن لناحبک قد حببنا فاعف لنا کل زلل
13. G1360:13 بس بود ای مست خمش جان ز بدن رست خمشباده ستان که دگران عربده دارند و جدل
14. G1360:14 اسکت یا صاح کفی واعف عفا الله عفاهات رحیقا به صفا قد وصل الوصل وصل

ganjoor: sh1360 · public domain