Divan-e Shams› Ghazal 1407 ← previous · next →
Divan-e Shams · G1407 · 12 beyts
غزل شمارهٔ ۱۴۰۷
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G1407:1 دوش چه خوردهای بگو ای بت همچو شکرمتا همه سال روز و شب باقی عمر از آن خورم
- G1407:2 گر تو غلط دهی مرا رنگ تو غمز می کندرنگ تو تا بدیدهام دنگ شدهست این سرم
- G1407:3 یک نفسی عنان بکش تیز مرو ز پیش منتا بفروزد این دلم تا به تو سیر بنگرم
- G1407:4 سخت دلم همیتپد یک نفسی قرار کنخون ز دو دیده می چکد تیز مرو ز منظرم
- G1407:5 چون ز تو دور می شوم عبرت خاک تیرهامچونک ببینمت دمی رونق چرخ اخضرم
- G1407:6 چون رخ آفتاب شد دور ز دیده زمینجامه سیاه می کند شب ز فراق لاجرم
- G1407:7 خور چو به صبح سر زند جامه سپید می کندای رخت آفتاب جان دور مشو ز محضرم
- G1407:8 خیره کشی مکن بتا خیره مریز خون منتنگ دلی مکن بتا درمشکن تو گوهرم
- G1407:9 ساغر می خیال تو بر کف من نهاد دیتا بندیدمت در او میل نشد به ساغرم
- G1407:10 داروی فربهی ز تو یافت زمین و آسمانتربیتی نما مرا از بر خود که لاغرم
- G1407:11 ای صنم ستیزه گر مست ستیزهات شکرجان تو است جان من اختر توست اخترم
- G1407:12 چند به دل بگفتهام خون بخور و خموش کندل کتفک همیزند که تو خموش من کرم
ganjoor: sh1407 · public domain