غزل شمارهٔ ۱۴۱

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G141:1 جمله یارانِ تو سنگند و توی مرجان چرا ؟آسمان با جملگان جسمست و با تو جان چرا ؟
2. G141:2 چون تو آیی جزو جزوم جمله دستک می‌زنندچون تو رفتی جمله افتادند در افغان چرا ؟
3. G141:3 با خیالت جزو جزوم می‌شود خندان لبیمی‌شود با دشمن تو مو به مو دندان چرا ؟
4. G141:4 بی خط و بی‌خالِ تو این عقل امی می‌بَودچون ببیند آن خطت را می‌شود خط‌خوان چرا ؟
5. G141:5 تن همی‌گوید به جان پرهیز کن از عشق اوجانْش می‌گوید حذر از چشمه حیوان چرا ؟
6. G141:6 روی تو پیغامبر خوبی و حسن ایزدستجان به تو ایمان نیارد با چنین بُرهان چرا ؟
7. G141:7 کو یکی بُرهان که آن از روی تو روشنترست ؟کف نبُرَّد کفرها زین یوسف کنعان چرا ؟
8. G141:8 هر کجا تخمی بکاری آن بروید عاقبتبرنروید هیچ از شه‌دانه‌ی احسان چرا ؟
9. G141:9 هر کجا ویران بوَد آن جا امید گنج هستگنج حق را می‌نجویی در دلِ ویران چرا ؟
10. G141:10 بی ترازو هیچ بازاری ندیدم در جهانجمله موزونند عالم نبوَدَش میزان چرا ؟
11. G141:11 گیرم این خربندگانْ خود بارِ سرگین می‌کشنداین سواران باز می‌مانند از میدان چرا ؟
12. G141:12 هر ترانه اوّلی دارد دلا و آخریبس کن آخر این ترانه نیستش پایان چرا ؟

ganjoor: sh141 · public domain