Divan-e Shams› Ghazal 1604 ← previous · next →
Divan-e Shams · G1604 · 12 beyts
غزل شمارهٔ ۱۶۰۴
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G1604:1 بده آن باده دوشین که من از نوش تو مستمبده ای حاتم عالم قدح زفت به دستم
- G1604:2 ز من ای ساقی مردان نفسی روی مگرداندل من مشکن اگر نه قدح و شیشه شکستم
- G1604:3 قدحی بود به دستم بفکندم بشکستمکف صد پای برهنه من از آن شیشه بخستم
- G1604:4 تو بدان شیشه پرستی که ز شیشه است شرابتمی من نیست ز شیره ز چه رو شیشه پرستم
- G1604:5 بکش ای دل می جانی و بخسب ایمن و فارغکه سر غصه بریدم ز غم و غصه برستم
- G1604:6 دل من رفت به بالا تن من رفت به پستیمن بیچاره کجایم نه به بالا نه به پستم
- G1604:7 چه خوش آویخته سیبم که ز سنگت نشکیبمز بلی چون بشکیبم من اگر مست الستم
- G1604:8 تو ز من پرس که این عشق چه گنج است و چه داردتو مرا نیز از او پرس که گوید چه کسستم
- G1604:9 به لب جوی چه گردی بجه از جوی چو مردیبجه از جوی و مرا جو که من از جوی بجستم
- G1604:10 فلئن قمت اقمنا و لئن رحت رحلناچو بخوردی تو بخوردم چو نشستی تو نشستم
- G1604:11 منم آن مست دهلزن که شدم مست به میداندهل خویش چو پرچم به سر نیزه ببستم
- G1604:12 چه خوش و بیخود شاهی هله خاموش چو ماهیچو ز هستی برهیدم چه کشی باز به هستم
ganjoor: sh1604 · public domain