Divan-e Shams› Ghazal 162 ← previous · next →
Divan-e Shams · G162 · 14 beyts
غزل شمارهٔ ۱۶۲
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G162:1 تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان راتو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را
- G162:2 نفسی یار شرابم نفسی یار کبابمچو در این دور خرابم چه کنم دور زمان را
- G162:3 ز همه خلق رمیدم ز همه بازرهیدمنه نهانم نه پدیدم چه کنم کون و مکان را
- G162:4 ز وصال تو خمارم سر مخلوق ندارمچو تو را صید و شکارم چه کنم تیر و کمان را
- G162:5 چو من اندر تک جویم چه روم آب چه جویمچه توان گفت چه گویم صفت این جوی روان را
- G162:6 چو نهادم سر هستی چه کشم بار کهی راچو مرا گرگ شبان شد چه کشم ناز شبان را
- G162:7 چه خوشی عشق چه مستی چو قدح بر کف دستیخنک آن جا که نشستی خنک آن دیده جان را
- G162:8 ز تو هر ذره جهانی ز تو هر قطره چو جانیچو ز تو یافت نشانی چه کند نام و نشان را
- G162:9 جهت گوهر فایق به تک بحر حقایقچو به سر باید رفتن چه کنم پای دوان را
- G162:10 به سلاح احدی تو ره ما را بزدی توهمه رختم ستدی تو چه دهم باج ستان را
- G162:11 ز شعاع مه تابان ز خم طره پیچاندل من شد سبک ای جان بده آن رطل گران را
- G162:12 منگر رنج و بلا را بنگر عشق و ولا رامنگر جور و جفا را بنگر صد نگران را
- G162:13 غم را لطف لقب کن ز غم و درد طرب کنهم از این خوب طلب کن فرج و امن و امان را
- G162:14 بطلب امن و امان را بگزین گوش گران رابشنو راهدِهان را؛ مگشا راهِ دَهان را
ganjoor: sh162 · public domain