غزل شمارهٔ ۱۶۲۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1620:1 هوسی است در سر من که سر بشر ندارممن از این هوس چنانم که ز خود خبر ندارم
2. G1620:2 دو هزار ملک بخشد شه عشق هر زمانیمن از او به جز جمالش طمعی دگر ندارم
3. G1620:3 کمر و کلاه عشقش به دو کون مر مرا بسچه شد ار کله بیفتد چه غم ار کمر ندارم
4. G1620:4 سحری ببرد عشقش دل خسته را به جاییکه ز روز و شب گذشتم خبر از سحر ندارم
5. G1620:5 سفری فتاد جان را به ولایت معانیکه سپهر و ماه گوید که چنین سفر ندارم
6. G1620:6 ز فراق جان من گر ز دو دیده در فشاندتو گمان مبر که از وی دل پرگهر ندارم
7. G1620:7 چه شکرفروش دارم که به من شکر فروشدکه نگفت عذر روزی که برو شکر ندارم
8. G1620:8 بنمودمی نشانی ز جمال او ولیکندو جهان به هم برآید سر شور و شر ندارم
9. G1620:9 تبریز عهد کردم که چو شمس دین بیایدبنهم به شکر این سر که به غیر سر ندارم

ganjoor: sh1620 · public domain