غزل شمارهٔ ۱۷۲۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1727:1 به غم فرونروم باز سوی یار رومدر آن بهشت و گلستان و سبزه زار روم
2. G1727:2 ز برگ ریز خزان فراق سیر شدمبه گلشن ابد و سرو پایدار روم
3. G1727:3 من از شمار بشر نیستم وداع وداعبه نقل و مجلس و سغراق بی‌شمار روم
4. G1727:4 نمی‌شکیبد ماهی ز آب من چه کنمچو آب سجده کنان سوی جویبار روم
5. G1727:5 به عاقبت غم عشقم کشان کشان ببردهمان به‌ست که اکنون به اختیار روم
6. G1727:6 ز داد عشق بود کار و بار سلطانانبه عشق درنروم در کدام کار روم
7. G1727:7 شنیده‌ام که امیر بتان به صید شده‌ستاگر چه لاغرم سوی مرغزار روم
8. G1727:8 چو شیر عشق فرستد سگان خود به شکاربه عشق دل به دهان سگ شکار روم
9. G1727:9 چو بر براق سعادت کنون سوار شدمبه سوی سنجق سلطان کامیار روم
10. G1727:10 جهان عشق به زیر لوای سلطانی استچو از رعیت عشقم بدان دیار روم
11. G1727:11 منم که در نظرم خوار گشت جان و جهانبدان جهان و بدان جان بی‌غبار روم
12. G1727:12 غبار تن نبود ماه جان بود آن جاسزد سزد که بر آن چرخ برق وار روم
13. G1727:13 اگر کلیم حلیمم بدان درخت شوموگر خلیل جلیلم در آن شرار روم
14. G1727:14 خموش کی هلدم تشنگی این یارانمگر که از بر یاران به یار غار روم
15. G1727:15 جوار مفخر آفاق شمس تبریزیبهشت عدن بود هم در آن جوار روم

ganjoor: sh1727 · public domain