Divan-e Shams› Ghazal 1737 ← previous · next →
Divan-e Shams · G1737 · 18 beyts
غزل شمارهٔ ۱۷۳۷
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G1737:1 بیار باده که اندر خمار خمارمخدا گرفت مرا زان چنین گرفتارم
- G1737:2 بیار جام شرابی که رشک خورشید استبه جان عشق که از غیر عشق بیزارم
- G1737:3 بیار آنک اگر جان بخوانمش حیف استبدان سبب که ز جان دردهای سر دارم
- G1737:4 بیار آنک نگنجد در این دهان نامشکه می شکافد از او شقههای گفتارم
- G1737:5 بیار آنک چو او نیست گولم و نادانچو با ویم ملک گربزان و طرارم
- G1737:6 بیار آنک دمی کز سرم شود خالیسیاه و تیره شوم گوییا ز کفارم
- G1737:7 بیار آنک رهاند از این بیار و میاربیار زود و مگو دفع کز کجا آرم
- G1737:8 بیار و بازرهان سقف آسمانها راشب دراز ز دود و فغان بسیارم
- G1737:9 بیار آنک پس مرگ من هم از خاکمبه شکر و گفت درآرد مثال نجارم
- G1737:10 بیار می که امین میم مثال قدحکه هر چه در شکمم رفت پاک بسپارم
- G1737:11 نجار گفت پس مرگ کاشکی قوممگشاده دیده بدندی ز ذوق اسرارم
- G1737:12 به استخوان و به خونم نظر نکردندیبه روح شاه عزیزم اگر به تن خوارم
- G1737:13 چه نردبان که تراشیدهام من نجاربه بام هفتم گردون رسید رفتارم
- G1737:14 مسیح وار شدم من خرم بماند به زیرنه در غم خرم و نی به گوش خروارم
- G1737:15 بلیس وار ز آدم مبین تو آب و گلیببین که در پس گل صد هزار گلزارم
- G1737:16 طلوع کرد از این لحم شمس تبریزیکه آفتابم و سر زین وحل برون آرم
- G1737:17 غلط مشو چو وحل در رویم دیگربارکه برقرارم و زین روی پوش در عارم
- G1737:18 به هر صبوح درآیم به کوری کورانبرای کور طلوع و غروب نگذارم
ganjoor: sh1737 · public domain