غزل شمارهٔ ۱۷۴۸

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1748:1 می گریزد از ما و ما قوامش داریمزن زنانش آریم کش کشانش آریم
2. G1748:2 می دود آن زیبا بر گل و سوسن‌هاگو بیا ما را بین ما از آن گلزاریم
3. G1748:3 می کند دلداری وان همه طراریحق آن طره او که همه طراریم
4. G1748:4 دام دل بگشاییم بوسه زو برباییمتا نپندارد که ما تهی گفتاریم
5. G1748:5 هوش ما چون اختر یار ما خورشیدیزین سبب هر صبحی کشته آن یاریم
6. G1748:6 گر بگوید فردا از غرور و سودانقد را نگذاریم پا بر این افشاریم
7. G1748:7 بحر او پرمرجان مشرب محتاجانتا بود در تن جان ما بر این اقراریم
8. G1748:8 هر چه تو فرمایی عقل و دین افزاییهین بفرما که ما بنده و اشکاریم
9. G1748:9 ای لبانت شکر گیسوانت عنبروی از آن شیرینتر که همی‌پنداریم
10. G1748:10 ساربان آهسته بهر هر دلخستهکن مدارا آخر کاندر این قطاریم
11. G1748:11 اندر این بیشه ستان رحم کن بر مستانگر نی ما چون شیریم هم نی چون کفتاریم
12. G1748:12 هین خمش کان مه رو وان مه نازک خوسر بپوشد چون ما کاشف اسراریم
13. G1748:13 با همو گوید سر خالق هر مخبرما هنوز از خامی سخت ناهمواریم

ganjoor: sh1748 · public domain