غزل شمارهٔ ۱۷۶۲

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G1762:1 آمدستیم تا چنان گردیمکه چو خورشید جمله جان گردیم
2. G1762:2 مونس و یار غمگنان باشیمگل و گلزار خاکیان گردیم
3. G1762:3 چند کس را نییم خاص چو زربر همه همچو بحر و کان گردیم
4. G1762:4 جان نماییم جسم عالم راقره العین دیدگان گردیم
5. G1762:5 چون زمین نیستیم یغماگاهایمن و خوش چو آسمان گردیم
6. G1762:6 هر کی ترسان بود چو ترسایانهمچو ایمان بر او امان گردیم
7. G1762:7 هین خمش کن از آن هم افزونیمکه بر الفاظ و بر زبان گردیم

ganjoor: sh1762 · public domain