غزل شمارهٔ ۱۷۷۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1770:1 آمد سرمست سحر دلبرمبیخود و بنشست به مجلس برم
2. G1770:2 گرم شد و عربده آغاز کردگفت که تو نقشی و من آزرم
3. G1770:3 تو به دو پر می پری و من به صدتو ز دو کس من ز دو صد خوشترم
4. G1770:4 گرچه فروتر بنشستم ز لطفمن ز حریفان به دو سر برترم
5. G1770:5 یک قدحم بیست چو جام شماستتا همه دانند که من دیگرم
6. G1770:6 ساغر من تا لب و باقی به نیمجان و دلم زفت و به تن لاغرم
7. G1770:7 صورت من ناید در چشم سرزان که از این سر نیم و زان سرم
8. G1770:8 من پنهان در دل و دل هم نهانزانک در این هر دو صدف گوهرم
9. G1770:9 گر قدحی بیشتر از من خوریمن دو سبو بیشتر از تو خورم
10. G1770:10 گر به دو صد کوه چو بز بردویمن که و بز را دو شکم بردرم
11. G1770:11 چون بدوم مه نبود همتکمچون بجهم چرخ بود چنبرم
12. G1770:12 چون ببرم دست به سوی سلاحدشنه خورشید بود خنجرم
13. G1770:13 خشک نماید بر تو این غزلچون نشدی تر ز نم کوثرم
14. G1770:14 کور نه‌ام لیک مرا کیمیاستاین درم قلب از آن می خرم
15. G1770:15 جزو و کلم یار مرا درخور استنی خوردم غم و نه من غم خورم

ganjoor: sh1770 · public domain