غزل شمارهٔ ۱۸۵۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1852:1 چو آمد روی مه رویم کی باشم من که باشم منچو زاید آفتاب جان کجا ماند شب آبستن
2. G1852:2 چه باشد خار گریان رو که چون سور بهار آیدنگیرد رنگ و بوی خوش نگیرد خوی خندیدن
3. G1852:3 چه باشد سنگ بی‌قیمت چو خورشید اندر او تابدکه از سنگی برون ناید نگردد گوهر روشن
4. G1852:4 چه باشد شیر نوزاده ز یک گربه زبون باشدچو شیر شیر آشامد شود او شیر شیرافکن
5. G1852:5 یکی قطره منی بودی منی انداز کردت حقچو سیمابی بدی وز حق شدستی شاه سیمین تن
6. G1852:6 منی دیگری داری که آن بحر است و این قطرهقراضه است این منی تو و آن من هست چون معدن
7. G1852:7 منی حق شود پیدا منی ما فنا گرددبسوزد خرمن هستی چو ماه حق کند خرمن
8. G1852:8 گرفتم دامن جان را که پوشیده‌ست تشریفیکه آن را نی گریبان است و نی تیریز و نی دامن
9. G1852:9 قبای اطلس معنی که برقش کفرسوز آمدگر این اطلس همی‌خواهی پلاس حرص را برکن
10. G1852:10 اگر پوشیدم این اطلس سخن پوشیده گویم بساگر خود صد زبان دارم نگویم حرف چون سوسن
11. G1852:11 چنین خلعت بدش در سر که نامش کرد مدثرشعارش صورت نیر دثارش سیرت احسن

ganjoor: sh1852 · public domain