غزل شمارهٔ ۱۸۹۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1897:1 در این دم همدمی آمد خمش کنکه او ناگفته می داند خمش کن
2. G1897:2 ز جام باده خاموش گویاتو را بی‌خویش بنشاند خمش کن
3. G1897:3 مزن تشنیع بر سلطان عشقشکه او کس را نرنجاند خمش کن
4. G1897:4 اگر در آینه دم را بگیریتو را از گفت برهاند خمش کن
5. G1897:5 ز گردش‌های تو می داند آن کسکه گردون را بگرداند خمش کن
6. G1897:6 هر اندیشه که در دل دفن کردییکایک بر تو برخواند خمش کن
7. G1897:7 ز هر اندیشه مرغی آفرینددر آن عالم بپراند خمش کن
8. G1897:8 یکی جغد و یکی باز و یکی زاغکه یک یک را نمی‌ماند خمش کن
9. G1897:9 گر آن مه را نمی‌بینی ببینیچو چشمت را بپیچاند خمش کن
10. G1897:10 از این عالم و زان عالم مگو زانکبه یک رنگیت می راند خمش کن

ganjoor: sh1897 · public domain