غزل شمارهٔ ۱۹۸۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1987:1 هله نیم مست گشتم قدحی دگر مدد کنچو حریف نیک داری تو به ترک نیک و بد کن
2. G1987:2 منگر که کیست گریان ز جفا و کیست عریاننه وصی آدمی تو بنشین و کار خود کن
3. G1987:3 نظری به سوی می کن به نوای چنگ و نی کننظری دگر به سوی رخ یار سروقد کن
4. G1987:4 شکرت چو آرزو شد ز لب شکرفروششچو عباس دبس زودتر ز شکرفروش کدکن
5. G1987:5 نه که کودکم که میلم به مویز و جوز باشدتو مویز و جوز خود را بستان در آن سبد کن
6. G1987:6 شکر خوش تبرزد که هزار جان به ارزدحسد ار کنی تو باری پی آن شکر حسد کن
7. G1987:7 به بت شکرفشان شو ز لبش شکرستان شوجهت قران ماهش چو منجمان رصد کن
8. G1987:8 چو رسید ماه روزه نه ز کاسه گو نه کوزهپس از این نشاط و مستی ز صراحی ابد کن
9. G1987:9 به سماع و طوی بنشین به میان کوی بنشینکه کسی خورت نبیند طرب از می احد کن
10. G1987:10 چو عروس جان ز مستی برسد به کوی هستیخورشش از این طبق ده تتقش هم از خرد کن
11. G1987:11 ز سخن ملول گشتی که کسیت نیست محرمسبک آینه بیان را تو بگیر و در نمد کن

ganjoor: sh1987 · public domain