غزل شمارهٔ ۱۹۹۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1997:1 هر که را گشت سر از غایت برگردیدنساکنان را همه سرگشته تواند دیدن
2. G1997:2 هر کی از ضعف خود اندر رخ مردان نگردبر دو چشم کژ او فرض بود خندیدن
3. G1997:3 هر کی صفرا شودش غالب از شیرینیتلخ گردد دهنش گاه شکر خاییدن
4. G1997:4 عقل میدانی او خود خر لنگ افتاده استدر براق احدی دید کسی لنگیدن
5. G1997:5 ای کسی کز حدثان در حدثی افتادیچون چنینی تو روا نیست تو را جنبیدن
6. G1997:6 باید اول ز حدث سوی قدم پیوستنوانگهان بر قدمش نیمچه‌ای ببریدن
7. G1997:7 خانه شاه بزن نقب اگر نقب زنیگوهری دزد از آن خانه گه دزدیدن
8. G1997:8 من علامات گهر گفتم لیکن چه کنمکورموشی چو ندارد نظر بگزیدن
9. G1997:9 شمس تبریز سخن‌های تو می بخشد چشملیک کو گوش که داند سخنت بشنیدن

ganjoor: sh1997 · public domain