غزل شمارهٔ ۲۲۰۴

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2204:1 عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنوکم عمارت کن که ویرانت کنم نیکو شنو
2. G2204:2 گر دو صد خانه کنی زنبوروار و مورواربی‌کس و بی‌خان و بی‌مانت کنم نیکو شنو
3. G2204:3 تو بر آنک خلق مست تو شوند از مرد و زنمن بر آنک مست و حیرانت کنم نیکو شنو
4. G2204:4 چون خلیلی هیچ از آتش مترس ایمن برومن ز آتش صد گلستانت کنم نیکو شنو
5. G2204:5 گر که قافی تو را چون آسیای تیزگردآورم در چرخ و گردانت کنم نیکو شنو
6. G2204:6 ور تو افلاطون و لقمانی به علم و کر و فرمن به یک دیدار نادانت کنم نیکو شنو
7. G2204:7 تو به دست من چو مرغی مرده‌ای وقت شکارمن صیادم دام مرغانت کنم نیکو شنو
8. G2204:8 بر سر گنجی چو ماری خفته‌ای ای پاسبانهمچو مار خسته پیچانت کنم نیکو شنو
9. G2204:9 ای صدف چون آمدی در بحر ما غمگین مباشچون صدف‌ها گوهرافشانت کنم نیکو شنو
10. G2204:10 بر گلویت تیغ‌ها را دست نی و زخم نیگر چو اسماعیل قربانت کنم نیکو شنو
11. G2204:11 دامن ما گیر اگر تردامنی تردامنیتا چو مه از نور دامانت کنم نیکو شنو
12. G2204:12 من همایم سایه کردم بر سرت از فضل خودتا که افریدون و سلطانت کنم نیکو شنو
13. G2204:13 هین قرائت کم کن و خاموش باش و صبر کنتا بخوانم عین قرآنت کنم نیکو شنو

ganjoor: sh2204 · public domain