غزل شمارهٔ ۲۴۸۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2487:1 هست به خطه عدم شور و غبار و غارتیآتش عشق درزده تا نبود عمارتی
2. G2487:2 ز آنک عمارت ار بود سایه کند وجود راسایه ز آفتاب او کی نگرد شرارتی
3. G2487:3 روح که سایگی بود سرد و ملول و بی‌طربمنتظرک نشسته او تا که رسد بشارتی
4. G2487:4 جان که در آفتاب شد هر گنهی که او کندبرق زد از گناه او هر طرفی کفارتی
5. G2487:5 شعله آفتاب را بر که و بر زمین است رنگنیست بدید در هوا از لطف و طهارتی
6. G2487:6 جان به مثال ذره‌ها رقص کنان در آفتابنورپذیریش نگر لعل وش و مهارتی
7. G2487:7 جان چو سنگ می‌دهد جان چو لعل می‌خردرقص کنان ترانه زن گشته که خوش تجارتی
8. G2487:8 قرص فلک درآید و روی به گوش جان‌هاسر ازل بگویدش بی‌سخن و عبارتی
9. G2487:9 آنک به هر دمی نهان شعله زند به روح برآن دل و زهره کو کز آن دم بزند اشارتی
10. G2487:10 محرم حق شمس دین ای تبریز را تو شهکشته عشق خویش را شاه ازل زیارتی

ganjoor: sh2487 · public domain