غزل شمارهٔ ۲۵۱۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2510:1 مرا پرسید آن سلطان به نرمی و سخن‌خاییعجب امسال ای عاشق بدان اقبالگه آیی
2. G2510:2 برای آنک واگوید؛ نمودم گوش کَرّانهکه یعنی: من گران گوشم! سخن را بازفرمایی؟
3. G2510:3 مگر کوری بود کان دم نسازد خویشتن را کرّکه تا باشدکه واگوید سخن آن کان زیبایی
4. G2510:4 شهم دریافت بازی را، بخندید و بگفت این رابدان کس گو که او باشد چو تو بی‌عقل و هیهایی
5. G2510:5 یکی حمله دگر چون کرّ ببردم گوش و سر پیششبگفتا شید آوردی تو جز استیزه نفزایی
6. G2510:6 چو دعویِ کری کردم، جواب و عذر چون گویمهمه درهام شد بسته، بدان فرهنگ و بدرایی
7. G2510:7 به دربانش نظر کردم که یک نکته درافکن توبپرسیدش ز نام من؛ بگفتا گیج و سودایی
8. G2510:8 نظر کردم دگربارش که اندر کش به گفتارشکه شاگرد درِ اویی، چو او عیّار سیمایی
9. G2510:9 مرا چشمک زد آن دربان که تو او را نمی‌دانیکه حیلت‌گر به پیش او نبیند غیر رسوایی
10. G2510:10 مکن حیلت که آن حلوا گَهی در حلق تو آیدکه، جوشی بر سرِ آتش مثال دیگِ حلوایی

ganjoor: sh2510 · public domain