غزل شمارهٔ ۲۶۷۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2673:1 سؤالی دارم ای خواجه خداییکه امروز این چنین شیرین چرایی
2. G2673:2 کی باشد مه که گویم ماه روییکی باشد جان که گویم جان فزایی
3. G2673:3 مثالی لایق آن روی خوبتبسی شب‌ها ز حق کردم گدایی
4. G2673:4 رها کن این همه با ما تو چونیتو جانی و به چونی درنیایی
5. G2673:5 تو صدساله ره از چونی گذشتیمیان موج‌های کبریایی
6. G2673:6 هوای خویشتن را سر بریدیز میل نفس خود کردی جدایی
7. G2673:7 همه میل دل معشوق گشتیبه تسلیم و رضا و مرتضایی
8. G2673:8 از این هم درگذشتم چونی ای جانکه این دم رستخیز سحرهایی
9. G2673:9 همی‌پیچی به صد گون چشم ما رابه صد صورت جهان را می‌نمایی
10. G2673:10 زمانی صورت زندان و چاهیزمانی گلستان و دلربایی
11. G2673:11 همان یک چیز را گه مار سازیگهی بخشی درختی و عصایی
12. G2673:12 به دست توست بوقلمون همه چیزز انسان و ز حیوان و نمایی
13. G2673:13 گهی نیل است و گاهی خون بستهگهی لیل است و گه صبح ضیایی
14. G2673:14 بدین خوف و رجاها منعقد شدکه از هر ضد ضد بر می‌گشایی
15. G2673:15 سؤالی چند دارم از تو حل کنکه مشکل‌های ما را مرتجایی
16. G2673:16 سؤال اول آن است ای سخندانکه هم اول هم آخر جان مایی
17. G2673:17 چو اول هم توی و آخر توی همز کی دانم وفا و بی‌وفایی
18. G2673:18 دوم آن است ای آن کت دوم نیستکه رنج احولی را توتیایی

ganjoor: sh2673 · public domain