غزل شمارهٔ ۲۷۸۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2787:1 ای مهی کاندر نکویی از صفت افزوده‌ایتا بسی درهای دولت بر فلک بگشوده‌ای
2. G2787:2 ای بسا کوه احد کز راه دل برکنده‌ایای بسا وصف احد کاندر نظر بنموده‌ای
3. G2787:3 جان‌ها زنبوروار از عشق تو پران شدهتا دهان خاکیان را زان عسل آلوده‌ای
4. G2787:4 ای سبک عقلی که از خویشش گرانی داده‌ایوی گران جانی که سوی خویشتن بربوده‌ای
5. G2787:5 شاد با گوش مقیم اندر مقالات الستچون ز بی‌چشمان مقالات خطا بشنوده‌ای
6. G2787:6 در رخ پرزهر دونان کمترک خندیده‌ایهر خسی را از ضرورت در جهان بستوده‌ای
7. G2787:7 فارغی از چرب و شیرین در حلاوت‌های خودچرب و شیرین باش از خود ز آنک خوش پالوده‌ای
8. G2787:8 ای همه دعویت معنی ای ز معنی بیشترای دو صد چندانک دعوی کرده‌ای بنموده‌ای
9. G2787:9 ای که می‌جویی مثال شمس تبریزی تو همروزگاری می‌بری و اندر غم بیهوده‌ای

ganjoor: sh2787 · public domain